Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Po 1610/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek J. S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku i odmówił sporządzenia uzasadnienia orzeczenia.
W motywach rozstrzygnięcia Sąd wyjaśnił, że wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2008 r. oddalono skargę J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 14 września 2007 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego za 2003 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu.
W dniu 22 kwietnia 2008 r. skarżący przesłał wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku domagając się jednocześnie przywrócenia terminu do dokonania tej czynności.
W treści pisma J. S. wskazał, że nie mógł uczestniczyć w rozprawie w dniu 10 kwietnia 2008 r., gdyż musiał być obecny na budowie w W. W dniu 17 kwietnia 2008 r. udał się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w celu uzyskania informacji o wyniku rozstrzygnięcia. Podczas jazdy samochodem doszło do kolizji drogowej, której przebieg opisano w załączonym do wniosku "protokole powypadkowym". Tego samego dnia w godzinach popołudniowych J. S. zgłosił się do lekarza, który po wykonaniu badania RTG orzekł, że skarżący ma pęknięte żebro i zalecił leczenie domowe oraz założenie opaski uciskowej. O treści wyroku skarżący dowiedział się telefonicznie dopiero w dniu 21 kwietnia 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał, że okoliczności powołane przez stronę nie dają podstaw do przywrócenia terminu. W ocenie Sądu, skarżący - mimo zaistniałej kolizji drogowej - miał możliwość podejmowania odpowiednich działań procesowych w okresie między 10 a 17 kwietnia 2008 r.
W zażaleniu J. S. - powołując się na dotychczasową argumentację i dowody - zażądał uchylenia powyższego postanowienia i przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wskazać, że regułą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest bezskuteczność czynności podjętych przez stronę po terminie. Zasada ta nie ma jednakże charakteru bezwzględnego. Przepis art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewiduje bowiem możliwość przywrócenia terminu przez sąd na wniosek strony pod warunkiem, że uchybiła ona terminowi bez swojej winy.
Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą przy ocenie przesłanki braku winy należy brać pod uwagę kryterium starannego działania wymaganego od osoby należycie dbającej o swoje interesy (por. m. in. postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1972 r., sygn. akt III CRN 448/71, publ. OSP 1972, nr 7, poz. 144; postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 667/98, publ. OSNP-wkł. 1999, nr 8, poz. 6).
Ponadto podkreślenia wymaga, że przywrócenie terminu może nastąpić wyjątkowo. Zatem w przypadku, gdy strona uchybiając terminowi dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, dokonana przez nią czynność pozostanie bezskuteczna, ponieważ przywrócenie terminu nie będzie w tej sytuacji dopuszczalne (por. postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, LEX nr 50702; postanowienie NSA z dnia 22 listopada 1999 r., sygn. akt III SA 7804/98, nie publ.).
Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w przekroczeniu terminu do dokonania czynności procesowej.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w dniach od 10 do 17 kwietnia 2008 r. brak było przeszkód uniemożliwiających J. S. terminowe złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku.
Za niewiarygodne należy uznać tłumaczenie strony jakoby nie wiedziała ona o możliwości uzyskania informacji o stanie toczącej się sprawy i wyniku postępowania w drodze telefonicznej, tym bardziej, że skorzystała ona z tej formy komunikacji w dniu 21 kwietnia 2008 r.
Okolicznością usprawiedliwiającą przywrócenie terminu nie mogła być również kolizja drogowa mająca miejsce w dniu 17 kwietnia 2008 r. (ok. godz. 13.20). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu trafnie podniósł, że rozmiar uszkodzeń opisanych w "protokole powypadkowym", jak również fakt, że został on sporządzony przez uczestników zdarzenia świadczy o tym, iż kondycja fizyczna skarżącego pozwalała na dalsze funkcjonowanie. Z akt sprawy wynika, że J. S. nie poniósł poważnych obrażeń wymagających skorzystania ze zwolnienia lekarskiego bądź pobytu w szpitalu.
Na marginesie powyższych rozważań zwrócenia uwagi wymaga, że uzasadnione wątpliwości może budzić moment przeprowadzenia badania RTG. Przedłożony przez stronę wynik badania został opatrzony datą 21 kwietnia 2008 r. Mimo wyjaśnień skarżącego, że wynik badania został w tym dniu jedynie opisany na potrzeby postępowania sądowego, trudno jednoznacznie stwierdzić na podstawie przedłożonego dokumentu, kiedy badanie zostało rzeczywiście wykonane.
W świetle przedstawionych uwag Sąd kasacyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia żądania strony.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.