Uzasadnienie
J.S. (reprezentowana przez pełnomocnika) wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 września 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 1544d/14, odmawiające jej wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W.O/Z w L. z dnia 22 marca 2010 r., zarzucając naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
W dniu 3 listopada 2014 r. skarżąca cofnęła ww. zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W myśl art. 193 p.p.s.a. jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Z tego względu w niniejszej sprawie zastosowanie znajdują art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Stosownie do art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W związku z faktem, że Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził niedopuszczalności cofnięcia zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji, należało umorzyć postępowanie sądowe zainicjowane tym zażaleniem.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 i art. 193 oraz w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.