Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 10 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2505/16, w Przewodniczący Wydziału WSA w Warszawie wezwał skarżącą T. [...] sp. z o.o. z siedzibą w P. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 10 czerwca 2016 r. w kwocie 2000 zł, stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), w terminie 7 dnia od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia.
W zażaleniu na to zarządzenie skarżąca zaskarżyła je w całości, wnosząc o jego zmianę lub całkowite uchylenie. W uzasadnieniu wskazano na złą kondycję finansową spółki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy podnieść, że zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do regulacji zawartej w art. 231 powołanej ustawy, wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W pozostałych sprawach pobiera się wpis stały. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu zostały określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Decydujące znaczenie dla ustalenia wysokości należnej opłaty sądowej w rozpatrywanej sprawie ma okoliczność, że skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 10 czerwca 2016 r. w sprawie określenia stronie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. w wysokości 146.827,00 zł. Kwota ta została wskazana w skardze jako wartość przedmiotu zaskarżenia, a zatem stanowiła ona podstawę obliczenia należnego wpisu od skargi. Zgodnie bowiem z § 1 pkt 4 powołanego wyżej rozporządzenia, wysokość wpisu stosunkowego wynosi 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł, jeżeli wysokość należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem wynosi ponad 100.000 zł. Skoro zatem wartość przedmiotu zaskarżenia kształtowała się na poziomie 146.827,00, to w myśl cytowanej regulacji wpis stosunkowy w kwocie 2000 zł został obliczony prawidłowo.
W świetle przedstawionych uwag zaskarżone zarządzenie należało uznać za odpowiadające prawu.
Końcowo nadmienić trzeba, że skarżąca nie podnosi w przedmiotowym zażaleniu żadnych argumentów służących podważeniu tych ustaleń, podważa jednak jego zasadność wobec kwestii dotyczących postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy. Wyjaśnić należy, że ocena zgodności z prawem zakwestionowanego przez skarżącą zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu nie zależy od tych okoliczności, które decydują o przyznaniu prawa pomocy. Zasadność przyznania prawa pomocy nie ma wpływu na wykonanie obowiązku Przewodniczącego Wydziału wynikającego z powołanych przepisów prawa, polegającego na wezwaniu skarżącej do uiszczenia wymagalnych opłat sądowych w sprawie.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.