Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 1072/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił skarżącemu W. S. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu orzeczenia wyjaśniono, że w skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 26 lipca 2013 r. odmawiającą umorzenia zaległości z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego oraz opłaty prolongacyjnej W. S. zawarł wniosek o "wstrzymanie egzekucji podatku dochodowego".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie nie uwzględnił żądania skarżącego wskazując, że zaskarżona decyzja jest aktem odmownym, a tym samym nie podlega wykonaniu, co wyklucza z kolei możliwość skorzystania z instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."). Ponadto Sąd zwrócił uwagę na brak jakiegokolwiek uzasadnienia złożonego wniosku oraz fakt, że żądanie strony jako odnoszące się do postępowania egzekucyjnego wymaga skorzystania ze środków prawnych przewidzianych w przepisach prawa regulujących postępowanie egzekucyjne.
W zażaleniu W. S. wniósł o uchylenie powyższego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia zarzucając naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący argumentował, że podniesione przez niego okoliczności i przedłożone do akt dokumenty uprawdopodobniały wyrządzenie szkody. Zdaniem strony, wywody zawarte w skardze, w których wskazywano m. in. na bardzo złą sytuację finansową, stanowiły wystarczające uzasadnienie dla zgłoszonego żądania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Podkreślenia wymaga, że wniosek strony nie mógł odnieść zamierzonego skutku z uwagi na charakter zaskarżonego w niniejszej sprawie aktu. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zarówno w orzecznictwie, jak i doktrynie wskazuje się, że nie każdy akt kwestionowany przez stronę w drodze skargi może zostać objęty przedmiotową regulacją. Instytucja tymczasowej ochrony sądowej, ustanowiona w powołanym przepisie, odnosi się bowiem do aktów posiadających przymiot wykonalności, a więc takich, które nakładają na adresata określone obowiązki bądź przyznają uprawnienia i mogą być realizowane dobrowolnie bądź przymusowo w drodze egzekucji. Charakteru takiego ze swej istoty nie mają decyzje odmowne, nie nadające się do wykonania (zob. np. postanowienia NSA: z dnia 19 lutego 2009 r., sygn. akt II FSK 138/09; z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. akt I OZ 85/11; z dnia 10 maja 2013 r., sygn. akt II FZ 164/13 – treść orzeczeń dostępna w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie www.nsa.gov.pl, zob. także B. Dauter [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Warszawa 2009, s. 204).
Nie ulega wątpliwości, że przedmiotem skargi wniesionej przez W. S. w niniejszej sprawie jest decyzja odmawiająca umorzenia zaległości podatkowej (wraz z opłatą prolongacyjną), a zatem decyzja nie posiadająca przymiotu wykonalności. Okoliczność ta przesądza o niedopuszczalności wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu w świetle przedstawionych wyżej uwag.
W konsekwencji kwestia należytego uzasadnienia zgłoszonego wniosku, a także akcentowana w zażaleniu niewątpliwie trudna sytuacja majątkowa skarżącego pozostają bez wpływu na ocenę trafności podjętego rozstrzygnięcia i nie mogą stanowić podstawy uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.