Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 4 listopada 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 1211/14, w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 25 sierpnia 2014 r. w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów Przewodniczący Wydziału I WSA w Łodzi wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. decyzję w kwocie 3653 zł. Wskazano przy tym na wymóg uiszczenia tej kwoty w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
W zażaleniu na to zarządzenie skarżący wniósł o jego uchylenie, wskazując na ciężką sytuację materialną, brak pracy oraz obowiązek alimentacyjny na córkę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy podnieść, że zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, tj. od skarg, skarg kasacyjnych, zażaleń oraz skarg o wznowienie postępowania pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do regulacji zawartej w art. 231 powołanej ustawy, wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W pozostałych sprawach pobiera się wpis stały. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu zostały określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
Decydujące znaczenie dla ustalenia wysokości należnej opłaty sądowej w rozpatrywanej sprawie ma okoliczność, że skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 25 sierpnia 2014 r. ustalającą zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w kwocie 365.225 zł. Wskazana kwota została prawidłowo uwzględniona jako wartość przedmiotu zaskarżenia, stanowiąca podstawę obliczenia należnego wpisu od skargi. Zgodnie bowiem z § 1 pkt 4 powołanego wyżej rozporządzenia, wysokość wpisu stosunkowego wynosi 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł, jeżeli wysokość należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem wynosi ponad 100.000 zł. Skoro zatem wartość przedmiotu zaskarżenia kształtowała się na poziomie 365.225 zł, to w myśl cytowanej regulacji wpis stosunkowy w kwocie 3653 zł został obliczony prawidłowo.
W świetle przedstawionych uwag zaskarżone zarządzenie należało uznać za odpowiadające prawu.
Nadmienić trzeba, że skarżący nie podnosi w przedmiotowym zażaleniu żadnych argumentów służących podważeniu tych ustaleń, podważa jednak jego zasadność wobec kwestii dotyczących postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy. Wyjaśnić należy, że ocena zgodności z prawem zakwestionowanego przez skarżącego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu nie zależy od tych okoliczności, które decydują o przyznaniu prawa pomocy. Zasadność przyznania prawa pomocy nie ma wpływu na wykonanie obowiązku Przewodniczącego Wydziału wynikającego z powołanych przepisów prawa, polegającego na wezwaniu skarżącego do uiszczenia wymagalnych opłat sądowych w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 listopada 2014 r. przesłano skarżącemu formularz stosownego wniosku, zobowiązując do jego wypełnienia i zwrócenia do Sądu pierwszej instancji, zaś zarządzeniem z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 1211/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zarządził o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.