Uzasadnienie
Zarządzeniem z 23 stycznia 2024 r. Przewodniczący III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał G. sp. z o.o z siedzibą w W. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 804 złotych w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawę prawą zarządzenia stanowił art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej "P.p.s.a.") oraz § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2021, poz. 2193, dalej "rozporządzenie").
Pismem z 20 lutego 2024 r. Spółka wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie. Zdaniem Skarżącej skarga dotyczy kwoty poniżej 10 000 zł, którą określa § 1 pkt 1 rozporządzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 231 P.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach należny jest wpis stały. W sprawie nie jest sporne, że należny od skargi wpis powinien być wpisem stosunkowym, gdyż skarżona przez Spółkę decyzja ma charakter decyzji wymiarowej obejmującej konkretną należność pieniężną.
Podkreślenia wymaga, że przepis art. 218 P.p.s.a. daje przewodniczącemu uprawnienie do sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia, podanej w piśmie wszczynającym postępowanie w danej instancji (art. 215 § 1 P.p.s.a.). Sąd nie jest bowiem związany wartością przedmiotu zaskarżenia przedstawioną w takim piśmie. Uprawnienie przewodniczącego ma charakter uznaniowy i nie jest powiązane z żadnymi przesłankami jego stosowania, z wyjątkiem zasad związanych z dbałością o dochody budżetu państwa (zob. art. 212 § 2 P.p.s.a.). Potrzeba sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia wystąpi wówczas, gdy informacja podana w piśmie będzie budziła wątpliwości co do jej rzetelności w świetle materiału wynikającego z akt sprawy. W orzecznictwie przyjęto, że w przypadku gdy w wyniku sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia okaże się, iż podana przez skarżącego wartość nie jest prawidłowa, przewodniczący określa zarządzeniem wartość przedmiotu zaskarżenia (zob. postanowienia NSA z 6 maja 2014 r., sygn. akt I GZ 100/14 i I GZ 101/14, z 15 listopada 2011 r., sygn. akt II FZ 603/11).
Określenie przez przewodniczącego wartości przedmiotu sporu podlega kontroli wskutek zażalenia na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu (tak: M. Jagielska, J. Jagielski, P. Gołaszewski: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, str. 772). Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Mając na uwadze przywołane regulacje, wskazać należy, że w tej sprawie zaskarżone zarządzenie wzywające Spółkę do uiszczenia określonego w nim wpisu od skargi poprzedzało, zarządzenie z 23 stycznia 2024 r. ustalające wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 26.768 złotych. Zauważyć również należy, że zarządzenie to było konsekwencją rozbieżności w określeniu wysokości przedmiotu zaskarżenia wskazanych przez Skarżącą w piśmie z 14 stycznia 2024 r. Spółka jako wartość przedmiotu zaskarżenia wskazała, bowiem kwotę 9.600 złotych, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie wartość tę określił na kwotę 26.768 złotych. Dokonując analizy zaskarżonych decyzji, treści odwołania Spółki oraz skargi wywiedzionej od decyzji organu odwoławczego, stwierdzić należy, że w zarządzeniu z 23 stycznia 2024 r. w sposób prawidłowy ustalono, że wartością przedmiotu zaskarżenia jest kwota 26.768 złotych.
Wobec prawidłowego ustalenia zarządzeniem z 23 stycznia 2024 r. wartości przedmiotu zaskarżenia, prawidłowo została ustalona również kwota należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego, stosownie do treści § 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie wpisów.
Ze wskazanych przyczyn, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.