Uzasadnienie
- 1. Wyrokiem z dnia 11 lutego 2016 r., I SA/Go 484/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę P. P.(zwanego dalej skarżącym) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 9 października 2015 r. Skarżący nie skorzystał ze swojego prawa do obecności na rozprawie - nie stawił się, prawidłowo zawiadomiony (karty 58 i 59)
- 2. W dniu 20 lutego 2016 r., po 9 dniach, skarżący wniósł wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu I instancji (karty 61 i 60)
- 3. Postanowieniem z dnia 1 marca 2016 r., WSA w Gorzowie Wielkopolskim odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku sądu (karta 63). Wskazał, że 7-dniowy termin do złożenia wniosku upływał z dniem 18 lutego (11 lutego + 7 dni). Tymczasem wniosek został wysłany dopiero w dniu 20 lutego 2016 r. – 2 dni po terminie. Spóźniony wniosek łączył się z odmową sporządzenia uzasadnienia.
- 4. Postanowienie z dnia 1 marca zostało przesłane pocztą i odebrane przez mamę skarżącego. Na potwierdzeniu odbioru widnieje data 7 marca 2016 r.
- 5. W dniu 15 marca 2016 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienie wyroku (karty 73 i 76). Wskazał, że w tygodniu pracuje daleko od domu, przesyłkę z postanowieniem z dnia 1 marca odebrała w dniu 7 marca jego mama, osoba w starszym wieku (76 lat) i przekazała skarżącemu, że odebrała ją 8 marca.
- 6. Postanowieniem z dnia 22 marca 2016 r., I SA/Go 484/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 11 lutego 2016 r., I SA/Go 484/15. Wniosek o przywrócenie terminu był bowiem spóźniony.
Sąd wskazał, że zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Bieg terminu rozpoczął się w dniu 7 marca 2016 r. – to dzień, gdy mama skarżącego odebrała przesyłkę. Innego terminu początkowego skarżący nie wskazał. 7 dniowy termin upływał z dniem 14 marca. Pismo nadano zaś dzień później - w dniu 15 marca.
- 7. Od powyższego postanowienia skarżący wniósł zażalenie, wskazując, że postanowienie zostało mu doręczone w dniu 8 marca 2016 r. i był przekonany, iż dochował terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu
8. Sąd orzekając o przywróceniu terminu do dokonania uchybionej czynności bada przesłanki z art. 87 p.p.s.a. Mowa o badaniu, czyli rozpatrywaniu okoliczności sprawy – wówczas skarżący uprawdopodabnia brak winy w uchybieniu terminu. Może wówczas podnosić argumenty wieku rodziców odbierających pocztę.
Jednocześnie ustawodawca przewidział w art. 88 p.p.s.a., że spóźniony wniosek o przywrócenie terminu zostanie przez sąd odrzucony. Odrzucenie wniosku jest spowodowane tym, że już z prostego porównania dat okazuje się, iż wniosek jest spóźniony. Sąd nie bada wówczas okoliczności odebrania przesyłki, nie rozważa tego, czy była wina, czy rodzice skarżącego zapomnieli o odebranej przesyłce.
Do tej pory wnioski jako spóźnione były odrzucane bo już na pierwszy rzut oka, z prostego porównania dat wynikało, że są spóźnione. Zatem sąd nie brał pod uwagę wieku rodziców skarżącego, ich chorób, pracy skarżącego.
Nie ma konieczności tłumaczenia tego po raz kolejny – te okoliczności na tym etapie w ogóle nie są brane pod uwagę.
Należy zauważyć, że wniosek o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi. Czas ustania przyczyny należy oceniać obiektywnie. Nie można go utożsamiać z subiektywnym przekonaniem strony, że przyczyna ustała w tym, a nie innym czasie. Określenie to nie jest tożsame z chwilą, w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminu (por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego, wydanie 2, str. 267). Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że przesyłka została odebrana w dniu 7 marca 2016 r. (karta nr 70). Siedmiodniowy termin upływał zatem w dniu 14 marca.
Prawidłowo wskazał sąd pierwszej instancji, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia był wnioskiem spóźnionym i jako taki - podlegał odrzuceniu. W aktach sprawy znajduje się potwierdzenie odbioru, z którego wynika, że odbiór nastąpił w dniu 7 marca. Jeżeli taka okoliczność wynika z akt to sąd nie rozważa, kiedy mama skarżącego przesyłkę mu przekazała, czy było to dwa dni później, czy może trzy później, a może w innym terminie. Z akt sprawy, z zawartego w nich potwierdzenia wynika, że odbiór nastąpił w dniu 7 marca. Siedmiodniowy termin upływa w dniu 14 marca. Wysyłka w dniu 15 marca jest spóźniona.
Przyjmuje się, że osoba przebywająca w lokalu skarżącego, która przyjmuje pismo zobowiązuje się do niezwłocznego poinformowania o tym skarżącego. Taka fikcja została przyjęta dla usprawnienia postępowania. W innym przypadku w każdej sprawie strona mogłaby podnosić, że nie otrzymała przesyłki, bo co prawda przesyłka z pismem została odebrana przez członka rodziny, ale członek rodziny nie przekazał jej tego pisma bo jest ze strona pokłócony. Z tego względu pod uwagę bierze się tylko obiektywnie stwierdzone daty. Taka wynika z potwierdzenia odbioru w aktach.
- 9. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.