Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 31 stycznia 2013 r. K.S. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim o "sprostowanie i uzupełnienie" uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 16 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Go 1068/12, mocą którego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 8 października 2012 r. w przedmiocie odmowy sprostowania decyzji. Skarżąca wskazała, że w uzasadnieniu Sąd błędnie przyjął, że wniosek skarżącej z dnia 11 grudnia 2009 r. był przedmiotem prowadzonego postępowania przez organy podatkowe, jak i w postępowania sądowoadministracyjnego. W ocenie skarżącej, wniosek z dnia 11 grudnia 2009 r. nie był przedmiotem postępowania przed organami administracyjnymi, ani przed sądem.
Postanowieniem z dnia 7 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił wniosek skarżącej, wskazując, że rektyfikacja wyroku bądź jego uzasadnienia możliwe jest jedynie wówczas, gdy występują w nim drobne niedokładności, omyłki pisarskie lub rachunkowe, zaś zmiany jakich żąda skarżącą ingerują w merytoryczną treść uzasadnienia i jako takie są niedopuszczalne.
W piśmie z dnia 14 marca 2013 r., zatytułowanym "zażalenie na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 5 marca 2013 r. i 7 marca 2013 r." skarżąca wniosła o "zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, sygn. akt I SA/Go 1068/12 z dnia 7 marca 2013 r.". W uzasadnieniu zażalenia powołano argumentację zbieżną z motywami wniosku z dnia 31 stycznia 2013 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a..), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie wyroku może nastąpić również na wniosek strony, co wynika z treści art. 159 P.p.s.a., a także z art. 194 § 1 pkt 5 P.p.s.a., który przewiduje prawo do zażalenia m.in. na odmowę sprostowania orzeczenia. Podstawą prawną do uzupełnienia wyroku jest art. 157. § 1 P.p.s.a., który stanowi, że strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Rozpoznając wniosek o "sprostowanie i uzupełnienie" uzasadnienia wyroku z dnia 16 stycznia 2013 r., Sąd pierwszej instancji słusznie zakwalifikował pismo skarżącej jako wniosek o sprostowanie uzasadnienia wyroku. Treść wniosku z 31 stycznia 2013 r. istotnie, bowiem dowodzi, że żądanie wnioskodawczyni nie dotyczy zastosowania instytucji uregulowanej w art. 157 P.p.s.a., a jedynie zmiany określeń użytych przez Sąd w uzasadnieniu wyroku.
Odnosząc zatem kontrolę postępowania przed Sądem pierwszej instancji do zasadności odmowy sprostowania uzasadnienia wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że WSA w Gorzowie Wielkopolskim zasadnie uznał, iż zakres żądanych przez skarżącą zmian wykracza poza granice dopuszczalnej rektyfikacji orzeczeń sądowych. Ponieważ wniosek skarżącej zmierzał, nie do usunięcia drobnych niedokładności czy omyłek pisarskich, lecz do zmian ingerujących w samo meritum uzasadnienia, Sąd pierwszej instancji zasadnie ocenił takie żądanie za niedopuszczalne z perspektywy norm zawartych w art. 157 i art. 159 P.p.s.a.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.