Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FZ 290/15, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie M. S. (dalej: "Skarżący") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie (dalej: "WSA") z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt I SAB/Lu 9/14, o odrzuceniu zażalenia Skarżącego na postanowienie WSA z dnia 7 sierpnia 2014 r. odrzucające zażalenie Skarżącego na postanowienie z dnia 3 lipca 2014 r. o odrzuceniu skargi Skarżącego na bezczynność "w kwestii składanych próśb".
W piśmie z dnia 3 maja 2015 r. skarżący wniósł o uzupełnienie postanowienia NSA o "elementy wymagane prawem".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W myśl zaś art. 166 p.p.s.a., powyższy przepis stosuje się także do postanowień. Instytucja uzupełnienia orzeczenia służy temu, aby w szczególnej sytuacji pominięcia przez sąd jakiejś kwestii, która winna być przedmiotem zapadłego rozstrzygnięcia, wydane orzeczenie uczynić kompletnym.
W rozpoznawanej sprawie nie zaistniały przesłanki do uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2015 r. Postanowienie to zawiera wszystkie elementy wymagane prawem.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.