Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 marca 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 433/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) zażalenie P.iB.W. W motywach orzeczenia Sąd I instancji stwierdził, iż niedopuszczalne jest zażalenie na odrzucenie skargi kasacyjnej nie podpisane przez profesjonalnego pełnomocnika zgodnie z art. 194 § 4 w związku z art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a.
W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie skarżący domagali się zmiany lub uchylenia zaskarżonego postanowienia, bowiem, w ich ocenie, jest krzywdzące, niesprawiedliwie i nie uwzględnia argumentów przez nich podniesionych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Podkreślenia wymaga, że celem niniejszego postępowania jest rozstrzygnięcie czy Sąd I instancji wydając zaskarżone postanowienie naruszył obowiązujące przepisy prawa.
Trzeba wskazać i należy, iż od autora zażalenia nie wymaga się wskazywania podstaw zaskarżenia, a tylko zwięzłego uzasadnienia zażalenia, a więc wskazania uchybień postępowania lub postanowienia, które według skarżących uzasadniają zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia lub zarządzenia. Jednakże, aby zażalenie mogło zostać uwzględnione, celowe jest wykazanie, że zaskarżone postanowienie narusza prawo materialne przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie bądź też narusza przepisy postępowania w taki sposób, że mogło to mieć istotny wpływ na wynik sprawy (Komentarz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M.Romańska, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis Warszawa 2005 r., s.582).
W rozpoznawanej sprawie skarżący podkreślili jedynie, że postanowienie z dnia 11 marca 2008 r. jest dla nich krzywdzące i niesprawiedliwe, nie wskazując przy tym jakie przepisy zostały przez Sąd I instancji naruszone. Co więcej w uzasadnieniu tegoż zażalenia jego autorzy nie odnoszą się w żadnym jego fragmencie do objętego przedmiotowym zażaleniem postanowienia. Skarżący czynią natomiast zarzuty pod adresem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawach dotyczących postępowań skarżących odnośnie umorzenia zaległości składek na ubezpieczenie społeczne, a także wykonalności postępowań egzekucyjnych.
Ponadto wnoszą o przyznanie pełnomocnika z urzędu.
Wobec tego wskazać należy, że stosownie do art.194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, bądź tez przez osoby wymienione w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Zażalenie na odrzucenie skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie sporządzili i złożyli skarżący nie będący podmiotami uprawnionymi w myśl powyższych przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do wniesienia przedmiotowego zażalenia. Brak podpisu profesjonalnego pełnomocnika nie stanowi także braku formalnego, który mógłby ulec konwalidacji w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji stwierdzić należy, iż nie naruszając prawa Sąd I instancji słusznie odrzucił zażalenie skarżących na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 p.p.s.a.
Pozostałe wnioski, argumenty i zarzuty nie mogą być urzeczywistnione w przedmiotowym postępowaniu zażaleniowym, który ma charakter incydentalny.
Z kolei postępowanie o przyznanie pełnomocnika z urzędu toczy się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na skutek zażalenia od postanowienia WSA z dnia 8 maja 2008 r. Wobec tego nie może stać się przedmiotem analizy w tymże postępowaniu.
Z tych względów na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.