Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 323/08, odrzucił skargę kasacyjną A. H. (dalej: skarżący).
W uzasadnieniu Sąd podał, że odpis wyroku z dnia 5 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Sz 323/08, został skarżącemu doręczony w dniu 5 grudnia 2008 r. wraz z pouczeniem o trybie i terminie wniesienia środka odwoławczego.
Skarżący w dniu 5 stycznia 2009 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną.
Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Sz 323/08, Sąd odrzucił skargę kasacyjną skarżącego, którego odpis wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 5 lutego 2009 r.
Następnie skarżący w dniu 12 lutego 2009 r. wniósł do Sądu, sporządzoną przez radcę prawnego, skargę kasacyjną od wyroku z dnia 5 listopada 2008 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia tego środka zaskarżenia.
Postanowieniem z dnia 24 lutego 209 r., sygn. akt I SA/Sz 323/08, Sąd odmówił wnioskodawcy przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, co zostało podtrzymane przez Naczelny Sąd Administracyjny, postanowienie z dnia 21 maja 2009 r., sygn. akt II FZ 129/09.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie powołując się na art. 175 § 1, art. 177 § 1, art. 178, a także na art. 83 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez radcę prawnego w imieniu skarżącego jako wniesioną z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia.
W zażaleniu z dnia 23 czerwca 2009 r. pełnomocni skarżącego wniósł o uchylenie postanowienia z dnia 9 czerwca 2009 r.
W uzasadnieniu podniósł, iż skarżący otrzymał jedynie wyrok wraz z uzasadnieniem, bez pouczenia o sposobie złożenia środka zaskarżenia, a wobec tego nie wiedział, iż skarga powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika.
Podniósł ponadto, iż skarga kasacyjna została wniesiona w terminie, a nadto uzupełnione zostały braki formalne skargi w toku postępowania. Skarga kasacyjna została podpisana przez radcę prawnego, zgodnie z wymogami z art. 175 p.p.s.a. Zauważył również, iż Sąd nie wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
W stanie sprawy skarżący po otrzymaniu w dniu 5 grudnia 2008 r. wyroku z dnia 5 listopada 2008 r. (wraz z uzasadnieniem) wniósł skargę kasacyjną sporządzoną przez siebie, co skutkowało jej odrzuceniem. Następnie w dniu 12 lutego 2009 r., wniósł ponownie skarga kasacyjną tym razem sporządzoną przez radcę prawnego. Z uwagi jednak na oddalenie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do jej wniesienia, który upływał w dniu 5 stycznia 2009 r. (poniedziałek), Sąd odrzucił skargę kasacyjną sporządzoną przez radcę prawnego, z powodu wniesienia jej po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia.
W myśl art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skarga kasacyjna, co do zasady, powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (art. 175 § 1 p.p.s.a.). Wniesienie skargi kasacyjnej z przekroczeniem ustawowego terminu, zgodnie z art. 178 p.p.s.a., skutkuje jej odrzuceniem.
Powyższe oznacza, że stanowisko Sądu jest prawidłowe.
Odnosząc się do argumentacji przedstawionej w zażaleniu należy stwierdzić, iż nie ma ona oparcia w sprawie.
Przede wszystkim należy wskazać, iż z analizy akt niewątpliwie wynika, że w dniu 5 grudnia 2008 r. skarżący otrzymał uzasadnienie wyroku z dnia 5 listopada 2008 r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia. Na co wskazuje treść zwrotnego potwierdzenia odbioru spornego pisma, które zawiera adnotację "I SA/Sz 323/08, odp. wyr. z uzasad. + poucz." (karta akt nr 45) oraz oświadczenia starszego sekretarza sądowego z dnia 20 lutego 2009 r. dokonującego wysyłki spornego pisma (karta akt nr 91). Stąd też twierdzenia autora zażalenia o braku pouczenia skarżącego o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej nie odpowiadają prawdzie.
Również w pozostałym zakresie są one niezgodne z prawdą. Po pierwsze, skarga kasacyjna niewątpliwie została wniesiona po terminie, co potwierdza chociażby materiał dowodowy zgromadzony na okoliczność wystąpienia skarżącego z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Poza tym wystarczy porównać dwie daty, to jest datę doręczenia wyroku z uzasadnieniem skarżącemu (5 grudzień 2008 r.) z datą wniesienia skargi kasacyjnej sporządzonej przez radcę prawnego (12 luty 2009 r.), notabene po otrzymaniu postanowienia z dnia 27 stycznia 2009 r. odrzucającego skargę kasacyjną sporządzoną przez samego skarżącego.
W konsekwencji niezrozumiała jest także argumentacja pełnomocnika, w której z jednej strony podnosi on, że skarga kasacyjna spełniała określone wymogi, a z drugiej strony, zarzuca Sądowi brak wezwania skarżącego do usunięcia braków formalnych.
Podsumowując, w wyniku wydania zaskarżonego postanowienia nie doszło do naruszenia przepisów postępowania sądowoadministracyjnego.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 par. 1 i 2 p.p.s.a., postanowił zażalenie oddalić.