Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 24 maja 2018 r., sygn. akt II FZ 294/18

Uzasadnienie

1. 1. Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2017 r. o sygn. I SA/Po 1716/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie ze skargi M. P. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu (dalej: organ odwoławczy) z dnia 7 lipca 2015 r. o nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. odrzucił zażalenie R. P. (dalej: pełnomocnik) na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 6 grudnia 2016 r. o sygn. I SA/Po 1716/15 w przedmiocie odrzucenia skargi. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Postanowienie jest dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.
2. 2. Przebieg postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu.
3. 2.1. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu podał, że pełnomocnik wniósł zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 6 grudnia 2016 r. jednak nie w imieniu skarżącego, a w imieniu własnym. Zdaniem WSA w Poznaniu, wnoszący zażalenie jest pełnomocnikiem skarżącego, nie jest on jednak stroną postępowania przed WSA w Poznaniu o sygn. I SA/Po 1716/15. W konsekwencji, w ocenie WSA w Poznaniu, posiadał on legitymację do wniesienia zażalenia w imieniu skarżącego, jednak nie posiadał już takiej legitymacji do wniesienia środka odwoławczego w imieniu własnym.
4. 3. Stanowisko pełnomocnika w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
5. 3.1. Pełnomocnik skarżącego w imieniu własnym wniósł zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Poznaniu, zaskarżając je w całości, formułując równocześnie wniosek o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił niezgodność "ze stanem faktycznym i prawnym". Nie odniósł się jednak w żaden sposób do stanowiska Sądu pierwszej instancji zawartego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W zażaleniu nie zawarł również żadnej argumentacji na poparcie swojego stanowiska.
6. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
7. 4.1. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżone postanowienie WSA w Poznaniu odpowiada prawu. Stwierdzono w nim prawidłowo, że w rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżącego nie posiada legitymacji do wniesienia w imieniu własnym zażalenia na rozstrzygnięcia WSA w Poznaniu.
8. 4.2. Podkreślenia wymaga, że zdolność sądowa stanowi cechę danego podmiotu, która pozwala na skuteczne przeprowadzenie ważnego postępowania przed sądem administracyjnym z jego udziałem w charakterze strony. Stosownie do art. 32 p.p.s.a. w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Strona może, zgodnie z art. 34 p.p.s.a. działać przez pełnomocnika. Ustanowiony pełnomocnik nabywa uprawnienie do działania w imieniu i ze skutkiem dla mocodawcy, a nie w swoim własnym. Tym samym, mając na względzie, że pełnomocnik nie działa w imieniu własnym, ale strony przez siebie reprezentowanej, za wadliwe uznać należy formułowanie środków odwoławczych pełnomocnika składanych w imieniu własnym.
9. 4.3. Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.