Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2017 r., I SA/Po 1717/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie R. P.na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 grudnia 2016 r., I SA/Po 1717/15 o odrzuceniu zażalenia R. P. na zarządzenie WSA w Poznaniu z dnia 11 października 2016 r. o pozostawieniu wniosku R. P.o wyłączenie sędziego bez rozpoznania w sprawie ze skargi M. P
Sąd w uzasadnieniu wskazał, że sprawa dotyczy M. P., a R.P. jest jego pełnomocnikiem. Tymczasem wniesione zażalenie jest tak sformułowane, że wynika z niego, iż R. P. – pełnomocnik- wnosi zażalenie w swojej sprawie, a nie M. P., którego reprezentuje. Wniosek wniesiony przez R. P. w imieniu własnym sąd uznał za niedopuszczalny i na tej podstawie pozostawił go bez rozpoznania.
W zażaleniu R. P. wskazał, że postanowienie budzi jego niezadowolenie i jest niezgodne ze stanem faktycznym oraz prawnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Środek zaskarżenia przysługuje wyłącznie stronie. Stroną w postępowaniu jest M. P., R. P. jest jego pełnomocnikiem. Pełnomocnik może zatem wnosić środki odwoławcze w imieniu strony, której jest pełnomocnikiem, a nie w imieniu własnym. Tymczasem z treści pisma wynika, że zostało ono wniesione w imieniu R. P. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie pochodzące od osoby niebędącej stroną postępowania, jest niedopuszczalne i należy je odrzucić na podstawie art. 180 w związku z art. 178 i w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.
z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – zwanej dalej: p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w związku z art. 178 i w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.