Uzasadnienie
Decyzją z dnia 24 maja 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy D. umarzającą postępowanie w sprawie J. B. dotyczącej podatku rolnego za 2004 r. z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Powyższe rozstrzygnięcie doręczono stronie wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
J. B. złożył do Sądu pierwszej instancji pismo datowane na dzień 22 czerwca 2007 r., w którym stwierdził, iż decyzja organu odwoławczego ma podłoże kryminogenne i poprosił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie o skierowanie przedmiotowej sprawy do sądu karnego.
Sąd pierwszej instancji po zarejestrowaniu sprawy, działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej u.p.p.s.a., zarządzeniem z dnia 30 lipca 2007 r. wezwał stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Wysokość wpisu została ustalona stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
Na powyższe zarządzenie J. B. wniósł zażalenie, w którym oświadczył, że jego intencją nie było odwołanie się od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T., a jedynie żądanie by organ ten skierował sprawę do sądu karnego. Na tej podstawie stwierdził, iż żądanie wpłaty 200 zł z tytułu wpisu sądowego jest dla niego niezrozumiałe.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 230 § 1 u.p.p.s.a. wpis sądowy pobiera się od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi. Stosownie natomiast do § 2 powołanego przepisu pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przyjął, iż pismo strony z dnia 22 czerwca 2007 r. jest skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. i wezwał jego autora do uiszczenia wpisu w stosownej wysokości.
Niewątpliwie wpływ na takie działanie Sądu miał fakt, iż wymienione pismo złożone zostało w trybie i terminie przewidzianym dla skargi, a ponadto zawierało sformułowania mogące sugerować, że w ocenie jego autora decyzja organu odwoławczego jest niezgodna z przepisami prawa.
Jednakże wobec oświadczenia, które strona złożyła w zażaleniu, nasuwa się poważna wątpliwość czy intencją strony było zaskarżenie rozstrzygnięcia organu odwoławczego. J. B. stwierdził bowiem, że nie odwołuje się od decyzji SKO w T., a jedynie żąda skierowania jego sprawy do sądu karnego. Kwestia ta w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wymaga uprzedniego wyjaśnienia. Sąd pierwszej instancji powinien tym samym dokładnie ustalić jaki jest charakter pisma z 22 czerwca 2007 r., czy podlega ono opłacie zgodnie art. 230 § 1 u.p.p.s.a. i dopiero po uzyskaniu jednoznacznej odpowiedzi nadać sprawie właściwy bieg.
Mając to na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 u.p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.