Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 27 listopada 2008 r., sygn. akt. I SA/Rz 743/08 Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 – dalej: rozporządzenie), wezwał R. K. i C. T. (dalej: skarżący) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500,00 zł.
Skarżący pismem z dnia 4 grudnia 2008 r. wnieśli zażalenie na wskazane powyżej zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I, w którym wnieśli o uchylenie opłaty sądowej w kwocie 500,00 zł. Skarżący podniósł, iż oboje z siostrą otrzymują niskie emerytury (999,84 zł i 751,71 zł), a po dokonaniu opłat pozostaje mu 220,00 zł. Wskazali ponadto, iż są chorymi niepełnosprawnymi osobami (skarżąca cierpi na kataraktę, a skarżący od 1986 r. przebywa na rencie inwalidzkiej).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie skarżących nie zasługuje na uwzględnienie.
W sprawie niniejszej należy uznać, iż istniała podstawa wezwania skarżących do uiszczenia wpisu od skargi.
W postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadą jest obciążenie kosztami sądowymi (tj. opłatami sądowymi, takimi jak wpis i opłata kancelaryjna) podmiot, który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). W myśl przepisu art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami takimi są przede wszystkim skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Jednocześnie w art. 231 p.p.s.a., wyrażono zasadę, w myśl której, w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne należy pobierać opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego, a w pozostałych – wpisu stałego.
Skarżący złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych z tytułu łącznego zobowiązania pieniężnego za lata 2004 – 2007.
Zatem słusznie Sąd przyjął, iż przedmiot skargi należy zakwalifikować do kategorii spraw, od których pobiera się wpis stały w wysokości 500,00 zł.
Zgodnie bowiem z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych - 500 zł.
Stąd też Wojewódzki Sąd Administracyjny chcąc nadać bieg skardze był zobowiązany do wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi.
Zgodnie bowiem z art. 220 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (§ 1). W takiej sytuacji przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (§ 3).
Wobec powyższego należy uznać, iż Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego słusznie wezwał skarżących do uiszczenia wpisu od skargi.
Niezależnie od powyższego wypada dodatkowo zauważyć, iż podniesione przez skarżących okoliczności stanowią przesłankę do ubiegania się o prawo pomocy na podstawie przepisów p.p.s.a. (art. 243 i nast.). Stosownie bowiem do art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania (...). Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 par. 1 i 2 p.p.s.a. i w związku z art. 198 p.p.s.a. postanowił zażalenie oddalić.