Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 1 kwietnia 2008 r., I SA/Łd 844/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił zażalenie T. N. na postanowienie WSA w Łodzi z 29 października 2007 r. w sprawie ze skargi podatniczki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z 8 mara 2006 r., [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania podatkowego w zakresie podatku dochodowego za 1997 r.
2. Rozstrzygnięcie to zapadło w następującym, przyjętym przez sąd pierwszej instancji stanie faktycznym: postanowieniem z 12 września 2007 r. WSA w Łodzi odrzucił skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez podatniczkę na postanowienie WSA w Łodzi z 22 maja 2006 r.
Na powyższe postanowienie podatniczka i jej pełnomocnik G. N. wnieśli zażalenie.
Postanowieniem z 29 października 2007 r. WSA w Łodzi zażalenie odrzucił.
W dniu 7 grudnia 2007 r. do WSA w Łodzi wpłynęło zażalenie podatniczki na powyższe postanowienie zawierające wniosek o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wskazano na naruszenie prawa procesowego, materialnego oraz nierozpoznanie istoty sprawy.
3. Sąd pierwszej instancji powołując się na treść art. 178, 194 § 3 oraz 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wskazał, że zażalenie nie spełnia warunków stawianych przez powołane przepisy, bowiem nie zawiera uzasadnienia oraz ogólnikowo wskazuje na naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego.
4. W zażaleniu na powyższe postanowienie podatniczka wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Ponownie wskazała ogólnikowo na naruszenie prawa procesowego, materialnego oraz nierozpoznanie istoty sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
- 5. Zażalenie podlega odrzuceniu. Jak wynika z treści art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. A zatem wymogi formalne zażalenia sprowadzają się do obowiązku uczynienia zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto do:
- a) wskazania zaskarżonego postanowienia,
- b) zawarcia wniosku o zmianę lub uchylenie tego postanowienia,
- c) zawarcia zwięzłego uzasadnienia.
Od autora zażalenia nie wymaga się wskazywania podstaw zaskarżenia, a tylko zwięzłego uzasadnienia zażalenia, a więc wskazania uchybień postępowania lub postanowienia, które według skarżących uzasadniają zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia lub zarządzenia.
Mając zatem powyższe na uwadze zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego sporządzone przez skarżącą zażalenie nie spełnia stawianego przez art. 194 § § 3 p.p.s.a. wymogu sporządzenia zwięzłego uzasadnienia zażalenia. Skarżąca formułuje zarzut naruszenia prawa procesowego, materialnego oraz nierozpoznanie istoty sprawy jednakże w żaden sposób, oprócz tak ogólnikowego wskazania, go nie precyzuje. Skarżąca nie odniosła się w ogóle do treści zaskarżonego postanowienia, nie wskazała konkretnych uchybień zaskarżonego postanowienia, uzasadniających żądanie jego zmiany lub uchylenia. Tak ogólnikowo sformułowane uzasadnienie zarówno zażalenia jak i jego zarzutów nie może być uznawane za spełnienie wymogu formalnego z art. 194 § 3 p.p.s.a. Konsekwencją tego jest brak możliwości dokonania prawidłowej kontroli zaskarżonego orzeczenia. Dlatego też przyjąć należy, że brak sporządzenia zwięzłego uzasadnienia zażalenia, wymaganego przez art. 194 § § 3 p.p.s.a. skutkuje jego odrzuceniem.
Na marginesie należy wskazać, że z tych samych przyczyn zostało odrzucone przez sąd pierwszej instancji zażalenie skarżącej. Nie spełniało ono wymagań stawianych przez art. 194 § § 3 p.p.s.a., bowiem strona zawarła w zażaleniu tak samo ogólnikowo sformułowany zarzut naruszenie prawa procesowego, materialnego oraz nierozpoznania istoty sprawy. Dziwić może tylko fakt, że mimo jednoznacznie brzmiącej treści uzasadnienia postanowienia sądu pierwszej instancji, podatniczka nie wyciągnęła z tego żadnych wniosków, przy formułowaniu treści zażalenia z 24 kwietnia 2008 r.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 180 w zw. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.