Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Lu 5/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 30 października 2017 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie sprostowania oczywistej omyłki w decyzji w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2017 r.
Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że zgodnie z zarządzeniem z dnia 3 stycznia 2018 r. skarżąca została pisemnie wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. W treści wezwania zakreślono termin na zapłatę wymaganego wpisu od skargi, a także zawarto pouczenie o rygorze odrzucenia skargi, jeśli wpis nie zostanie zapłacony w podanym terminie.
Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 16 stycznia 2018 r.
Zakreślony termin upłynął bezskutecznie - wpis nie został uiszczony.
Z tego powodu Sąd odrzucił nieopłaconą skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369 ze zm. - p.p.s.a.).
Od ww. postanowienia skarżąca wywiodła zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że mając na uwadze art. 220 § 3 p.p.s.a. słusznie przyjęto, iż skarżąca została w sposób prawidłowa wezwana do uiszczenia wpisu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo sformułowane wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono jej w dniu 16 stycznia 2018 r., co widnieje na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (karta nr 12 akt sądowych). Skarżąca wpisu nie tylko nie uiściła, ale i w zażaleniu nie neguje tej kwestii. Jej argumentacja przedstawiona w zażaleniu dotyczy w pierwszej kolejności samego zobowiązania podatkowego - co nie jest przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu wpadkowym. W drugiej kolejności argumentacja dotyczy wniosku o przyznanie prawa pomocy, który razem z zażaleniem strona złożyła. Nie są to jednak kwestie zdolne skutecznie podważyć prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu, który odrzucił nieopłaconą skargę (nieopłaconą mimo stosownego wezwania w tym zakresie).
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, uznawszy, że zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji odpowiada prawu, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
- - ---------------------- 2