Uzasadnienie
Postanowieniem z 17 marca 2008 r., sygn. akt I SA/Wr 1863/07, wydanym na podstawie art. 131 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek A. D. o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z 23 października 2007 r., Nr [...], w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania dotyczącego podatku dochodowego za 1999 r.
Z uzasadnienia postanowienia wynikało, że pismem z 17 lutego 2008 r. strona skarżąca - A. D. - zastępowana przez pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o zawieszenie postępowania sądowego z uwagi na okoliczność, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku wszczętego przez stronę postępowania administracyjnego. 8 maja wystąpiła do Dyrektora Izby Skarbowej we W. z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Skarbowego w T. z dnia 22 sierpnia 2003 r., nr [...], określającej zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości. Strona skarżąca powołała się na art. 56 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W ocenie Sądu wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Użyte przez ustawodawcę sformułowanie "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania (...)" oznacza, że orzeczenie, które zapadnie w tym innym toczącym się postępowaniu stanowić będzie podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Zgodnie z poglądem ukształtowanym w orzecznictwie sądowym nieuzasadnione jest ze względów celowościowych zawieszenie postępowania do czasu wydania orzeczenia w innym postępowaniu w sytuacji, gdy można samodzielnie dokonać ustaleń potrzebnych do rozstrzygnięcia sprawy.
Przedmiotem decyzji z 11 czerwca 2007 r., utrzymanej w mocy decyzją z 27 sierpnia 2007 r., była odmowa stwierdzenia nieważności decyzji określającej zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości. Natomiast przedmiotem niniejszego postępowania jest odmowa wznowienia postępowania dotyczącego zryczałtowanego podatku dochodowego z tytułu sprzedaży nieruchomości.
W ocenie Sądu w sprawie nie zachodziła zależność (prejudycjalność) od postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji określającej zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych. Jednocześnie wskazania wymaga fakt, że w niniejszym postępowaniu Sąd jest władny samodzielnie dokonać ustaleń niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy bez potrzeby zawieszenia tego postępowania do czasu rozstrzygnięcia w postępowaniu w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.
W zażaleniu na postanowienie A. D. zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, a to art. 56 w zw. z art. 125 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez ich wadliwe niezastosowanie w sytuacji, w której rozstrzygnięcie tej sprawy zależy od wyniku wszczętego 8 maja 2007 r. przez stronę postępowania administracyjnego zawisłego przed Dyrektorem Izby Skarbowej we W. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Urzędu Skarbowego w T. z 22 sierpnia 2003 r. nr [...], określającej zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości.
W uzasadnieniu autor zażalenia wskazał, że zgodnie z art. 56 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu.
Art. 56 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zezwala stronie na wniesienie skargi do sądu administracyjnego po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji lub wznowienia postępowania. Skarga taka nie jest - tak jak to było pod rządami starej ustawy o NSA - niedopuszczalna i nie podlega odrzuceniu, lecz postępowanie sądowoadministracyjne podlega zawieszeniu. W tym stanie prawnym, trudno podzielić pogląd wyrażony przez Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, iż "nie zachodzi zależność od postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji określającej zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych" - str. 3 uzasadnienia. W przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia postępowania administracyjnego, tj. wydania decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji określającej zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych, prowadzenie postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania stanie się bezprzedmiotowe i sprawę będzie należało umorzyć.
Po wtóre, Sąd I instancji nie zajmował się wnioskiem w zakresie samoistnej podstawy zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z art. 56 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a jedynie przesłankami z art. 125 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które to przesłanki nie są tożsame. Wystąpienie przesłanek z art. 56 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nakłada na Sąd obowiązek, a nie możliwość, tak jak to ma miejsce w przypadku przesłanek z art. 125 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Ponieważ postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji Urzędu Skarbowego w T. po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 17 stycznia 2008 r. jest ponownie na etapie postępowania administracyjnego, wniosek o zawieszenie postępowania sądowego stał się uzasadniony, a rozstrzygnięcie Sądu I instancji w przedmiocie wniosku o zawieszenie wadliwe.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził i zważył, co następuje
Zażalenie nie miało uzasadnionych podstaw.
Przedmiotem skargi z 22 listopada 2007 r. była ostateczna decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. z 23 października 2007 r., Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z 17 lipca tego roku, odmawiającą wznowienia postępowania podatkowego zakończonego ostateczną decyzją tego organu z 22 sierpnia 2003 r. określającą zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ze sprzedaży nieruchomości.
Przed wniesieniem skargi w stosunku do będącej jej przedmiotem decyzji nie zostało wszczęte postępowanie administracyjne w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności lub wznowienia postępowania.
W sprawie nie miał zatem zastosowania art. 56 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Trafnie też Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że nie wystąpiła przesłanka zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy.
Wbrew przekonaniu autora zażalenia, w przypadku wydania decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji wymiarowej, decyzja odmawiająca wznowienia postępowania w sprawie tą decyzją zakończonej nie zostanie "automatycznie- wyeliminowana z obrotu prawnego.
Nie było jasne, które postępowanie w sprawie wznowienia postępowania (administracyjne czy sądowoadministracyjne) miałoby stać się bezprzedmiotowe, powodując konieczność umorzenia sprawy.
Ze wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.