Uzasadnienie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie: 1) odrzucił zażalenie z dnia 13 kwietnia 2017 r. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 kwietnia 2017 r. oraz 2) odrzucił zażalenie z dnia 4 października 2016 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 września 2016 r. odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 2 czerwca 2016 r. odrzucające zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 10 maja 2016 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że Skarżąca wniosła zażalenie z dnia 13 kwietnia 2017 r. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 kwietnia 2017 r., stanowiące ponowienie prawomocnego wezwania z dnia 7 października 2016 r. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od wniesionego zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 21 września 2016 r. Zdaniem Sądu, zażalenie to podlega odrzuceniu, albowiem jest niedopuszczalne. Skarżąca prawo do zaskarżenia wydanego w sprawie zarządzenia z dnia 7 października 2016 r., zrealizowała wnosząc zażalenie na to zarządzenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 lutego 2017r. sygn. akt II FZ 22/17 zażalenie to oddalił, wobec czego, kwestionowane przez Skarżącą zarządzenie stało się prawomocne. Przymiot prawomocności ww. zarządzenia skutkuje natomiast tym, że Skarżącej nie przysługuje już prawo do jego zaskarżenia. Niedopuszczalne także jest wniesienie zażalenia na ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu.
Skoro doręczone Skarżącej w dniu 13 kwietnia 2017 r. ponowne wezwanie do opłacenia zażalenia stanowiło w sensie procesowym (w następstwie oddalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny jej wcześniejszego zażalenia w tym przedmiocie) jedynie wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 7 października 2016 r., to wezwanie to uznać należało za niepodlegające zaskarżeniu. Z tych względów, wniesione przez Skarżącą w piśmie z dnia 13 kwietnia 2017 r. zażalenie na to wezwanie było niedopuszczalne.
W pkt 2 postanowienia WSA orzekł na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."), wobec nieuiszczenia przez Skarżącą wpisu.
Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący (z zastrzeżeniem § 2 i 3) wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Skoro Skarżąca nie uiściła należnego wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 21 września 2016 r., to słusznie Sąd ww. zażalenie odrzucił.
Zażalenie zaś na wezwanie do wykonania zarządzenia w przedmiocie wpisu jest niedopuszczalne, gdyż jest to czynność techniczna zmierzająca do wykonania prawomocnego zarządzenia do uiszczenia wpisu sądowego. Nie jest to zatem zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych, w rozumieniu art. 227 § 1 p.p.s.a., od którego przysługuje zażalenie (por. postanowienie NSA z dnia 29 czerwca 2017r., sygn. akt II GZ 490/17). Słusznie zatem Sąd I instancji odrzucił zażalenie z dnia 13 kwietnia 2017 r. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 kwietnia 2017 r.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, oddalił zażalenie, mając na uwadze art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.