Uzasadnienie
W dniu 1 czerwca 2012 roku D.A.(zwana dalej skarżącą) wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L.z dnia 4 kwietnia 2012 r. odmawiającą jej umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za 2007 r. Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2012 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od połowy wpisu sądowego od skargi oraz oddalił wniosek w pozostałym zakresie. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że odpis tego postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 25 września 2012 r. W dniu 12 października 2010 r. skarżąca wniosła do sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Do wniosku załączony został sprzeciw. Postanowieniem z dnia 28 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 lutego 2013 r. oddalił zażalenie skarżącej na powyższe postanowienie, nie przychylając się do argumentacji przedstawionej przez skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 lutego 2013 r. odrzucił sprzeciw skarżącej w sprawie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za 2007 r. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie.
Naczelny Są Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.
Rozpoznając zażalenie sąd administracyjny kontroluje poprawność merytoryczną orzeczenia, a więc zgodność z prawem samego aktu - według stanu prawnego z daty jego dokonania. Zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a jego wydanie poprzedziła trafna ocena stanu faktycznego sprawy, dokonana przez sąd pierwszej instancji. W niniejszej sprawie WSA trafnie zaznaczył, że skarżąca nie dochowała siedmiodniowego terminu do wniesienia sprzeciwu (termin ten upłynął dnia 2 października 2012 r.)
Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia, Sąd orzekający w niniejszej sprawie doszedł do przekonania, że akt ten nie narusza prawa w zakresie powodującym konieczność wyeliminowania go z obrotu prawnego. Wobec powyższego zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).