Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 9 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, I SA/Rz 335/12, oddalił skargę T. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w A.. W postępowaniu tym, postanowieniem referendarza sądowego z 10 lipca 2012 r., skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym – zwolniono ją od kosztów sądowych w całości.
Skarżąca złożyła skargę o wznowienie postępowania zakończonego wspomnianym powyżej wyrokiem. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 20 grudnia 2012 r., w I SA/Rz 1147/12, skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W tym stanie rzeczy, skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W formularzu PPF skarżąca podała, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.101,95 zł.
WSA w Rzeszowie postanowieniem z 3 kwietnia 2013 r. oddalił wniosek skarżącej. Sąd pierwszej instancji odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy, ponieważ jej sytuacja majątkowa nie odpowiadała przesłankom wyrażonym w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270; dalej jako: "P.p.s.a.").
2. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Uzasadniając swoje stanowisko skarżąca odwołała się do uchwały siedmiu sędziów NSA z 2 grudnia 2010 r., II GPS 2/10, w świetle której prawo pomocy rozciąga się na postępowanie wznowieniowe. Tym samym, skoro skarżąca została zwolniona od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego w postępowaniu zakończonym prawomocnym wyrokiem, również w postępowaniu wznowieniowym nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Brak jest podstaw do uwzględnienia zażalenia, bowiem zaskarżone postanowienie, pomimo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu.
Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela pogląd wyrażony w wymienionej powyżej uchwale siedmiu sędziów, że "charakter postępowania wznowieniowego przemawia za tym, że przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika rozciąga się na postępowanie wznowieniowe. Wznowienie postępowania, jeżeli zachodzą przyczyny określone w ustawie, polega na ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem. Skoro więc wznowienie postępowania oznacza powrót do rozpoznania sprawy, nie sposób twierdzić, iż prawo pomocy przyznane w tej sprawie na wcześniejszym etapie rozpoznania sprawy spełniło swój cel.".
Tym samym, zgodnie z dyspozycją art. 239 pkt 4 P.p.s.a. strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych – także w postępowaniu wznowieniowym. Mając powyższe na uwadze, zważywszy, że postanowieniem z 10 lipca 2012 r. skarżącą zwolniono już od kosztów sądowych, ponowny wniosek w przedmiocie przyznania prawa pomocy podlegał oddaleniu, choć z innych przyczyn niż wskazane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Na marginesie powyższych rozważań Sąd przypomina, że stosownie do treści art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, sąd każdorazowo powinien cofnąć prawo pomocy, gdy strona wprowadziła sąd w błąd, co do swojej sytuacji majątkowej, rodzinnej czy zdolności płatniczych albo zataiła prawdę o tych okolicznościach bądź nie podała ich w pełni (por. postanowienie NSA o sygn. akt II OZ 1079/12 oraz I OZ 557/11, I OZ 559/11).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.