Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 5 marca 20010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie o sygnaturze akt I SA/Łd 946/09, pozostawił bez rozpoznania wniosek S.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 2 września 2009 roku w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2009 rok. S.P. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 2 września 2009 roku w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2009 rok. W związku z powyższą skargą, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 października 2009 roku skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od tejże skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący pismem z dnia 12 listopada 2009 roku wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości, gdyż nie jest w stanie ich ponieść. Z uwagi na fakt, iż wniosek ten nie został złożony na urzędowym formularzu (PPF), zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 listopada 2009 roku skarżący został zobowiązany do uzupełniania wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu, a zatem jego wypełnienie i podpisanie, oraz zwrócenia do Sądu, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie w powyższej kwestii zostało doręczone skarżącemu w dniu 23 listopada 2009 roku. Termin do nadesłania wypełnionego formularza urzędowego (PPF) upłynął więc w dniu 30 listopada 2009 roku. W zakreślonym terminie skarżący nie wykonał obowiązku nałożonego zarządzeniem z dnia 18 listopada 2009 roku.
Sąd w będącym przedmiotem zażalenia rozstrzygnięciu argumentował, że zgodnie z art. 252 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej jako: "u.p.p.s.a.", wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Stosownie zaś do art. 257 u.p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Sąd wskazał następnie, że skarżący, pomimo przesłania mu w dniu 23 listopada 2009 roku formularza urzędowego (PPF) i zobowiązania do jego wypełnienia oraz nadesłania do Sądu w terminie 7 dni, nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na tymże formularzu w powyższym terminie. Brak uzupełnienia wniosku w powyższym zakresie skutkował, w ocenie Sądu, pozostawieniem wniosku bez rozpoznania. W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący wniósł o jego uchylenie domagając się jednocześnie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zatem należało je oddalić. Przedmiotem zażalenia jest rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji, w którym Sąd pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, z tej przyczyny, że skarżący nie uzupełnił braków wniosku stosownie do wezwania Sądu z dnia 18 listopada 2009 roku.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po pierwsze słusznie, na podstawie art. 252 § 1 i § 2 u.p.p.s.a. wezwał skarżącego zarządzeniem z dnia 18 listopada 2009 roku do złożenia wniosku na urzędowym formularzu. Po drugie Sąd ten prawidłowo zauważył, że ustawowy siedmiodniowy termin do uzupełniania wniosku o przyznanie prawa pomocy upłynął w dniu 30 listopada 2009 roku. W terminie tym skarżący nie uzupełnił braków zawartego piśmie z dnia 12 listopada 2009 roku wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tej sytuacji zaistniały podstawy, by Sąd zastosował art. 257 u.p.p.s.a i pozostawił wniosek bez rozpoznania. Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 167 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.