Uzasadnienie
Postanowieniem z 8 marca 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 384/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę K. G. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 listopada 2018 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 lutego 2019 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od ww. skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie doręczono stronie 25 lutego 2019 r. W dniu 5 marca 2019 r. został uiszczony wpis od skargi.
Mając na uwadze, że strona uiściła wpis z jednodniowym przekroczeniem terminu, WSA skargę odrzucił.
W zażaleniu wywiedzionym od ww. postanowienia skarżący wniósł o jego uchylenie, wskazując na problemy ze zdrowiem oraz udział w kolizji drogowej jako podstawy nieuiszczenia wpisu w terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że mając na uwadze art. 220 § 3 p.p.s.a. słusznie przyjęto, iż skarżący został w sposób prawidłowy wezwany do uiszczenia wpisu. W niniejszej sprawie siedmiodniowy termin przewidziany do uiszczenia wpisu od skargi upłynął natomiast bezskutecznie z dniem 4 marca 2019 r. Skarżący wpisu nie uiścił w terminie i nie neguje obecnie tej kwestii.
Argumentacja przedstawiona w zażaleniu dotyczy zarazem okoliczności, które mają usprawiedliwiać uchybienie terminowi. Motywy takie skarżący może przedstawić, uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu. Nie są to jednak kwestie zdolne skutecznie podważyć prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu, który odrzucił nieopłaconą w terminie skargę (mimo stosownego wezwania w tym zakresie).
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, uznawszy, że zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji odpowiada prawu, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.