Uzasadnienie
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 maja 2010 r. J. D. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości za rok 2009 i umorzenia postępowania w tej sprawie.
Pismem z dnia 24 maja 2010 r. zostało wniesione zażalenie na powyższe zarządzenie. Skarżący wniósł o jego zmianę i ustalenie wysokości wpisu sadowego na kwotę 100 zł. Zarzucił niewłaściwą interpretację przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193) przez przyjęcie za podstawę do ustalenia wysokości wpisu § 2 ust 3 pkt 12 gdzie w jego ocenie zastosowanie powinien mieć § 2 pkt 7 tego rozporządzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest zasadne, aczkolwiek z innych niż wskazano w nim przyczyn.
Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis.
Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego określił wysokość wpisu w niniejszej sprawie na podstawie § 2 ust 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednakże jak wynika z akt sprawy (k. 14 akt administracyjnych) decyzja Wójta Gminy D., uchylona następnie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, była decyzją zmieniającą wcześniejszą decyzję tego organu z dnia 16 lutego 2009 r.
W takiej sytuacji należało- stosownie do § 2 ust. 5 cytowanego wcześniej rozporządzenia, pobrać wpis w wysokości 200 zł.
Za oczywiście bezzasadne trzeba uznać stanowisko Skarżącego, iż za podstawę do ustalenia wysokości wpisu powinien być zastosowany przepis § 2 pkt 7 wspomnianego rozporządzenia.
Mając powyższe na uwadze należało na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowić jak w sentencji.