Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 3 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Łd 82/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił S. Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (dalej spółka) wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2007 r.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wniosek spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawierał argumentów na jego uzasadnienie.
W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka zaskarżyła powyższe postanowienia w całości, zarzucając naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) poprzez odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji mimo uprawdopodobnienia trudnych do odwrócenia skutków wykonania decyzji. Wskazując na powyższą podstawę wniesiono o zmianę postanowienia i orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. Wniesiono także zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu wynika, iż co do zasady wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia. Postanowienie sądu o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi zatem odstępstwo od tej generalnej reguły i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanek, których istnienie musi wykazać wnioskodawca.
W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, iż złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony z punktu widzenia wskazanych wyżej przesłanek ustawowych. Argumentacja zawarta we wniosku dotycząca okoliczności, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji związany jest z wolą uniknięcia dokonywania korekt deklaracji nie zasługuje na uwzględnienie bowiem nie wypełnia żadnej z przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konieczność wykonania, jak to określiła spółka, żmudnych korekt nie spowoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Na podkreślenie zasługuje również okoliczność podniesiona przez spółkę we wniosku, że jej sytuacja finansowa jest na tyle dobra, że nie ma racjonalnych obaw niewypłacalności. Tym samym należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, że wykonanie zaskarżonej decyzji nie spowoduje skutków o których mowa w powołanym wyżej przepisie.
Mając powyższe na uwadze, wobec nie naruszenia prawa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, a tym samym braku podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, należało zażalenie oddalić, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Brak jest natomiast podstawy prawnej do orzekania o kosztach postępowania zażaleniowego. Stosownie do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Żadna z tych sytuacji nie wystąpiła w niniejszej sprawie.