Uzasadnienie
Przedmiotem zażalenia jest zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 marca 2012 r. o sygn. akt I SA/Łd 58/12, mocą którego wezwano skarżącą na podstawie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270; cytowanej dalej jako: "p.p.s.a.") do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100,- zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem (wyroku z dnia 14 marca 2012 r.). Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej.
W zażaleniu z dnia 23 kwietnia 2012 r. pełnomocnik skarżącej wskazał, że za każdą ze spraw dokonano oddzielnej wpłaty mimo, że sprawy odbyły się na jednym posiedzeniu. Wskazał, iż dodatkowe opłaty są dla skarżącej zbyt dużym obciążeniem, gdyż przed zakończeniem sprawy musiała dokonać wpłaty do US, a jako nauczyciel otrzymuje 1415,- zł wypłaty miesięcznie. Do zażalenia dołączono kserokopie trzech dowodów wpłaty z dnia 28.01.2012 r. z tytułu wpisów do spraw o sygn. akt I SA/Łd 58/12, I SA/Łd 59/12 i I SA/Łd 60/12 po 100,- zł każdy oraz kserokopie dwóch dowodów wpłaty należności na rzecz Naczelnika Urzędu Skarbowego z 3.03.2012 r. i z 21.03.2012 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 211 p.p.s.a. koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Stosownie do art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna. Z kolei art. 214 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Strona postępowania sądowoadministracyjnego zobowiązana jest zatem do ponoszenia w jego toku dwojakiego rodzaju opłat. Pierwszymi uiszczanymi od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji są wpisy: stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 p.p.s.a.). To taką właśnie opłatę strona poniosła w dniu 28.01.2012 r.
Zupełnie czym innym jest opłata kancelaryjna z art. 234 § 2 p.p.s.a. za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, którą pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Wniosek taki zaś został sporządzony przez pełnomocnika w dniu 15 marca 2012 r. łącznie w jednym piśmie do wszystkich trzech spraw o sygnaturach: I SA/Łd 58/12, I SA/Łd 59/12 i I SA/Łd 60/12. Należy zaznaczyć w tym miejscu, że przedmiotem opłaty kancelaryjnej z art. 234 § 2 p.p.s.a. nie jest pismo zawierające wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, lecz odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzany odrębnie w każdej ze spraw. Także rozpoznanie kilku spraw na jednym posiedzeniu nie eliminuje konieczności uiszczenia opłaty kancelaryjnej za każdy odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Skoro zatem wniosek skarżącej dotyczył trzech różnych wyroków i tym samym trzech uzasadnień, zasadnym było żądanie uiszczenia przez nią trzech opłat kancelaryjnych od każdego z uzasadnień.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone zarządzenie nie narusza prawa i na podstawie art. 184 w związku z art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.