Uzasadnienie
Przedmiotem zażalenia Z. K. (dalej: skarżący, strona) jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 stycznia 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 2345/18, w którym odrzucono skargę strony na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 27 lipca 2018 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.
W motywach orzeczenia Sąd podał, że zarządzeniem z 11 października 2018 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca powyższe wezwanie była dwukrotnie awizowana, po czym została zwrócona przez pocztę z adnotacją o jej niepodjęciu przez adresata w terminie. W konsekwencji została uznana za doręczoną w dniu 29 października 2018 r. w trybie określonym w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - zwanej dalej: "p.p.s.a.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skargę należało odrzucić z uwagi na treść art. 230 § 1 i § 2 oraz art. 220 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a.
Sąd stwierdził, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, iż pismo zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało uznane za doręczone skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a., to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 30 października 2018 r. Termin ten upłynął zaś z dniem 5 listopada 2018 r. Z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do dnia 14 stycznia 2018 r. nie odnotowano wpływu wpisu.
Skarżący wywiódł od tego postanowienia zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Jak prawidłowo wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia Sąd pierwszej instancji, z uwagi na treść art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie może podjąć żadnej czynności na skutek pisma, które nie zostało należycie opłacone. W niniejszej sprawie wpis od skargi wynosił 100 zł i bez wątpienia nie został uiszczony.
Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że przytoczone wyżej przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Oznacza to, że w przypadku stwierdzenia przez sąd braku wpisu od skargi pomimo prawidłowego wezwania, sąd ten jest zobowiązany skargę odrzucić.
Natomiast okoliczności, na które powołuje się w zażaleniu skarżący, dotyczące pobytu na zabiegach rehabilitacyjnych poza miejscem zamieszkania, co stanowiło – jego zdaniem ‒ niezależną od skarżącego przyczynę nieuiszczenia wpisu, mogą być poddane ocenie sądu w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem o przywrócenie terminu, uregulowanym w art. 86 i następnych p.p.s.a.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę, gdyż mimo wezwania sądu nie została ona opłacona.
Dlatego też, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.