Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 13 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 32/09

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Jan Rudowski
Rozpoznanie
w dniu 13 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. s.a. z siedzibą w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 grudnia 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 608/08 w zakresie przekazania
Sprawa
sprawy do rozpoznania według właściwości w sprawie ze skargi Z. s.a. z siedzibą w R. na decyzję indywidualną Ministra Finansów z dnia 23 listopada 2007r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych

Sentencja

postanawia:

  1. uchylić zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 608/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swą niewłaściwość w sprawie ze skargi Z. s.a. z siedzibą w R. (zw. dalej: Spółką) na decyzję indywidualną Ministra Finansów z dnia 23 listopada 2007 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych i przekazał sprawę do rozpoznania według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarga Spółki została zarejestrowana w Warszawie pod sygn. akt III SA/Wa 608/08, lecz nie wyznaczono dla niej rozprawy.

Następnie Sąd przytoczył art. 13 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zw. dalej w skrócie: p.p.s.a. oraz § 1 pkt 1 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) zw. dalej w skrócie dalej: Rozporządzeniem, które weszło w życie z dniem 11 października 2008 r. Podkreślił, że zgodnie z wymienionym przepisem Rozporządzenia rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego, o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.

Sprawy, o których mowa w § 1, zarejestrowane przed dniem wejścia w życie Rozporządzenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie, rozpoznaje wojewódzki sąd administracyjny właściwy w rozumieniu niniejszego Rozporządzenia, z wyjątkiem spraw, w których wyznaczono termin rozprawy (§ 2 Rozporządzenia).

Podkreślono zatem, że WSA w Warszawie, który do dnia wejścia w życie Rozporządzenia nie zdołał wyznaczyć terminu rozprawy w sprawie ze skargi na interpretację indywidualną, nie jest sądem właściwym do jej rozpoznania.

Reasumując Sąd pierwszej instancji wskazał, że Spółka ma siedzibę w Rzeszowie, więc właściwym miejscowo do jej rozpoznania jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie.

Na powyższe postanowienie zażalenie złożył pełnomocnik Spółki zarzucając orzeczeniu naruszenie art. 59 § 1 p.p.s.a. oraz § 2 Rozporządzenia poprzez ich błędne zastosowanie.

W uzasadnieniu pełnomocnik podkreślił, że w niniejszej sprawie WSA w Warszawie jest sądem właściwym do rozpoznania sprawy, gdyż dnia 16 sierpnia 2008 r. do pełnomocnika Spółki wpłynęło zawiadomienie o rozprawie wyznaczonej na dzień 17 października 2008 r. W związku z tym WSA w Warszawie dokonał wyznaczenia rozprawy przed dniem wejścia w życie powyższego Rozporządzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie wniesione przez Spółkę na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o stwierdzeniu swej niewłaściwości i przekazaniu sprawy według właściwości do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie jest zasadne.

Zgodnie z treścią art. 13 § 2 p.p.s.a. do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Jednakże, jeżeli wymagają tego względy celowości, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w drodze rozporządzenia może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 13 § 3 p.p.s.a.). Korzystając z powyższej delegacji ustawowej, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej wydał w dniu 28 sierpnia 2008 r. w.w. Rozporządzenie. § 2 Rozporządzenia stanowi, że sprawy o których w nim mowa, zarejestrowane przed dniem wejścia jego w życie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie, rozpoznaje wojewódzki sąd administracyjny właściwy w rozumieniu niniejszego Rozporządzenia, z wyjątkiem spraw, w których wyznaczono termin rozprawy.

Przedmiotowa sprawa została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie w dniu 18 marca 2008 r. Następnie, jak słusznie podniósł pełnomocnik Spółki, zarządzeniem z dnia 11 sierpnia 2008 r. Sąd pierwszej instancji wyznaczył termin rozprawy na dzień 17 października 2008 r. (k. 24 akt sądowych). Wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie błędnie przekazał zaskarżonym postanowieniem niniejszą sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.