Uzasadnienie
1. Postanowieniem z dnia 5 lutego 2015 r., III SA/Wa 3172/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek M. K. (zwanego dalej skarżącym) o wyłączenie sędziego sprawozdawcy. Postępowanie dotyczyło wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 9 maja 2014 r., III SA/Wa 2923/13. Sprawa III SA/Wa 2923/13 toczyła się ze skargi na niewykonanie przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2013 r., III SA/Wa 2964/12. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2013 r., III SA/Wa 2964/12, dotyczył uchylenia postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 31 lipca 2012 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej.
We wniosku skarżący wskazał, że sędzia powinien był się wyłączyć ze składu orzekającego w sprawie III SA/Wa 3172/14 bowiem był w składzie orzekającym w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 16 stycznia 2015 r., III SA/Wa 2189/14 w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 2 czerwca 2014 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej stwierdzającej wygaśnięcie decyzji ustalającej wysokość karty podatkowej za 2011 r. Skarżący wskazał, że skoro sędzia orzekał w sprawie skargi na decyzję DIS z dnia 2 czerwca 2014 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej, to nie może orzekać w sprawie wznowienia postępowania ze skargi na niewykonanie wyroku przez organ.
Sąd oddalając wniosek o wyłączenie podkreślił, że skarżący nie uprawdopodobnił przyczyn, które przemawiałyby za wyłączeniem sędziego. Nie odniósł się do przesłanek z art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Wskazał także, że okoliczność, iż w obu sprawach skarżącego orzeka ten sam sędzia sprawozdawca nie uzasadnia wyłączenia sędziego od orzekania w danej sprawie.
W zażaleniu skarżący podniósł, że sędzia sprawozdawca podlegał wyłączeniu z mocy ustawy, tj. na podstawie art. 18 § 1 pkt 6a) p.p.s.a. bowiem zarówno postępowanie w sprawie III SA/Wa 2189/14, jak i inne postępowania z udziałem skarżącego prowadzone w Wydziale III WSA w Warszawie dotyczą tej samej sprawy – wyeliminowania z obiegu prawnego wadliwej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 14 lutego 2012 r. Zatem do wszystkich tych spraw ma zastosowanie art. 18 § 1 pkt 6a) p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.
2. Sprawa III SA/Wa 3172/14 dotyczy wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem o sygn. akt III SA/Wa 2923/13. Postępowanie o sygn. akt III SA/Wa 2923/13 dotyczy skargi na niewykonanie przez organ wyroku o sygn. akt III SA/Wa 2964/12.
Na rozprawie w sprawie III SA/Wa 3172/14, na której sąd miał rozważyć istnienie przesłanek wznowieniowych, skarżący wniósł wniosek o wyłączenie sędziego, gdyż ten orzekał w sprawie III SA/Wa 2189/14, która dotyczy decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 2 czerwca 2014 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej stwierdzającej wygaśnięcie decyzji ustalającej wysokość karty podatkowej za 2011 r.
Skarżący stoi na stanowisku, że powyższe postępowania dotyczą "tej samej sprawy".
Z punktu widzenia procesowego tak jednak nie jest. Sprawa III SA/Wa 2923/13 dotyczy skargi na niewykonanie przez organ wyroku. Sprawa III SA/Wa 3172/14 dotyczy tylko wznowienie postępowania na podstawie art. 271 p.p.s.a. i tylko przesłanki z tego artykułu miały być badane. Tzn. sąd miał zbadać, czy należy wznowić postępowanie, gdyż w sprawie orzekała osoba nieuprawniona, sędzia wyłączony z mocy ustawy, strona nie miała zdolności procesowej, nie była należycie reprezentowana. Zatem w ogóle nie chodziło o kontrolę decyzji z dnia 14 lutego 2012 r., co sugeruje skarżący. Sprawa III SA/Wa 2189/14 dotyczy zaś decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 2 czerwca 2014 r., która odmawia stwierdzenia nieważności
Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 14 lutego 2012 r. Tu również sąd nie bada poprawności decyzji z dnia 14 lutego 2012 r., a sprawdza, czy decyzją z dnia 2 czerwca mógł odmówić stwierdzenia nieważności- sprawdza zupełnie inne przesłanki. Sprawa III SA/Wa 1586/12 dotyczy zaś postanowienia, a nie decyzji, Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 16 marca 2012 r.
W istocie są to różne sprawy. Kontrola dokonywana przez sąd dotyczy różnych aktów, bądź różnych etapów postępowania. Zatem okoliczność, że sędzia orzeka w jednej sprawie z udziałem skarżącego nie oznacza, iż jest automatycznie wyłączony od orzekania w innych sprawach, w których ten skarżący jest stroną. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 29 lutego 2002 r., II UKN 307/01, wskazał, że sędzia nie podlega wyłączeniu z tej przyczyny, iż poprzednio orzekał w innej sprawie, nawet jeśli ta sprawa toczyłaby się między tymi samymi stronami.
Ustawodawca przewidział w art. 185 p.p.s.a., że w razie przekazania sprawy przez NSA do ponownego rozpoznania przez WSA, sąd (WSA) rozpoznaje ją w innym składzie. Ale w tej sytuacji NSA uznaje, że WSA powinien się ponownie przyjrzeć danemu fragmentowi postępowania. Zatem ten sam sędzia nie może rozpatrywać w takim samym zakresie sprawy wywołanej tą samą decyzją.
W przypadku skarżącego są różne akty, różne postępowania, bądź różne etapy postępowania. Nie można ich uznać za "tę samą sprawę".
Prawidłowo sąd pierwszej instancji wskazał, że okoliczność, iż w obu sprawach ze skargi skarżącego orzekał ten sam sędzia nie może stanowić podstawy uzasadniającej wyłączenie sędziego w niniejszej sprawie.
Wbrew twierdzeniom skarżącego – nie zaistniały przesłanki do wyłączenia sędziego z mocy ustawy (art. 18 p.p.s.a.). Jednocześnie skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności, które wskazywałyby na konieczność wyłączenia sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a
- 3. Ze wskazanych wyżej powodów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.