Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 19 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gl 512/16, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał G. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 16 marca 2016 r. w kwocie 657,00 zł. Wskazano przy tym na wymóg uiszczenia tej kwoty w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
W zażaleniu na to zarządzenie skarżący wniósł o jego zmianę "w zakresie wysokości przedmiotu sporu w ten sposób, że faktyczna maksymalna wartość przedmiotu sporu wynosi jeden złoty" oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy podnieść, że zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, tj. od skarg, skarg kasacyjnych, zażaleń oraz skarg o wznowienie postępowania pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do regulacji zawartej w art. 231 powołanej ustawy, wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W pozostałych sprawach pobiera się wpis stały. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu zostały określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
Jeśli przedmiot skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego – kwestionowane rozstrzygnięcie organu – wiąże się z określonymi świadczeniami pieniężnymi, to zarówno wpis od skargi, jak i od skargi kasacyjnej mają charakter stosunkowy (por. postanowienia NSA z dnia: 22 grudnia 2008 r., sygn. akt I FZ 502/08; 17 października 2012 r., sygn. akt I GZ 295/12; publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/, dalej w skrócie "CBOSA"). W rozpatrywanej sprawie nie jest sporne, że należny od skargi wpis powinien być wpisem stosunkowym, gdyż decyzja zaskarżona przez stronę ma charakter decyzji wymiarowej obejmującej konkretną należność pieniężną.
W rozpatrywanej sprawie istotne znaczenia dla ustalenia wysokości należnej opłaty sądowej ma okoliczność, że skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 16 marca 2016 r., którą utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji, w której Prezydent Miasta C. określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2014 r. w kwocie 21.889,00 zł.
Skarżący natomiast utrzymuje, że podatek powinien wynieść, po zaokrągleniu, 1 zł (tak np. na stronie 2 skargi).
Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. akt I FPS 7/07 (CBOSA) wyraził pogląd, że wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze.
Tym samym wysokość wpisu stosunkowego powinna być obliczana przy uwzględnieniu wartości podanej przez stronę, która będzie odzwierciedlała wartość faktycznego przedmiotu sporu. Skoro strona uważa, że podatek winien wynosić 1 zł, a organ, że 21.889,00 zł, to wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 21.888,00 zł.
Zgodnie z § 1 pkt 2 powołanego wyżej rozporządzenia, wysokość wpisu stosunkowego wynosi 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł, jeżeli wysokość należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem wynosi ponad 10.000 zł do 50.000 zł.
Skoro więc wartość przedmiotu zaskarżenia kształtowała się na poziomie 21.888,00 zł, to w myśl cytowanej regulacji wpis stosunkowy w kwocie 657 zł został obliczony prawidłowo. Podnoszone przez stronę w zażaleniu okoliczności nie podważają skutecznie tych ustaleń – zmierzają one bowiem do określenia kwoty należnego podatku, abstrahując jednak od kwestii dotyczących prawidłowej wysokości wpisu.
W świetle przedstawionych uwag zaskarżone zarządzenie należało uznać za odpowiadające prawu.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.