Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi sygn. akt I SA/Łd 1474/10 działając w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne prowadzone w sprawie ze skargi T. P. S.A. w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 15 października 2010 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z dnia 11 stycznia 2011 r. skarżąca spółka wniosła o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na to, że rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku postępowania w sprawie skargi konstytucyjnej P. S. E. S.A. (sygn. akt SK 21/07) oraz od wyniku postępowania w sprawie pytania prawnego, jakie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach skierował do Trybunału Konstytucyjnego (sygn. akt P 33/09).
W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie zachodzi podstawa do zastawania unormowania wynikającego z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. bowiem przed Trybunałem Konstytucyjnym toczą się dwa postępowania (sygn. akt SK 21/07 i P 33/09), których przedmiotem jest zbadanie zgodności art. 1a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3, a także art. 4 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych z Konstytucją RP. Przepisy te stanowiły zaś podstawę rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego objętego skargą w niniejszej sprawie.
Na powyższe postanowienie zażalenie wniosło Kolegium Odwoławcze wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi i zasadzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Kolegium postanowieniu zarzuciło naruszenie przepisów postępowania tj. art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. polegające na zawieszeniu postępowania sądowoadministracyjnego poprzez zachodzi podstawa do zawieszenia z uwagi na toczące się dwa postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w sytuacji gdy wynik tego postępowania nie zależy od wyniku tych dwóch postępowań przed Trybunałem Konstytucyjnym, a więc nie wystąpiła uzasadniona w/w podstawa do zawieszenia tego postępowania. Zarzuciło również naruszenie art. 141 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a. polegające na nieprawidłowym uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
W ocenie autora zażalenia przedmiotem postępowań przed Trybunałem nie jest w ogóle możliwość opodatkowania nieruchomości podatkiem od nieruchomości, ale możliwość opodatkowania w określonym zakresie, w zakresie opodatkowania budowli oraz nieruchomości służących do wydobywania kopalin. Nawet to, że w sprawie o sygn. SK 21/07 przedmiotem postępowania jest zgodność z Konstytucją RP opodatkowanie budowli nie oznacza, że chodzi o kwestionowanie opodatkowania w ogóle budowli, a prawdopodobnie określonych budowli. Treść skargi w tej sprawie wskazuje zaś, że tu przedmiotem sporu jest opodatkowanie podatkiem od nieruchomości jako budowli linii kablowych w kanalizacji kablowej i w tej sprawie strona skarżąca nie kwestionuje zgodności tych przepisów z Konstytucją.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest zasadne.
Stosownie do unormowań zawartych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Ponieważ art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi jedną z fakultatywnych podstaw zawieszenia postępowania, zatem rozstrzygniecie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. W szczególności zawieszając postępowanie w sprawie, Sąd powinien mieć na uwadze możliwość wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub aktem (art. 240 § 1 pkt 8 Ordynacji podatkowej).
Powyższe okoliczności Sąd podejmujący rozstrzygnięcie w sprawie zawieszenia postępowania powinien jednak oceniać w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Zagwarantowane stronie takie prawo Sąd uznał za priorytetowe względem ewentualnego wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie. Skoro bowiem spółka ma możliwość złożenia wniosku o wznowienie postępowania w przypadku gdyby TK stwierdził niekonstytucyjność przepisu, na podstawie którego wydano zaskarżony przez stronę akt, to tym samym jej interes prawny pozostaje zabezpieczony, gdyż posiada instrument prawny służący eliminacji z obrotu prawnego aktu wydanego na podstawie niekonstytucyjnego przepisu. Z tych względów zawieszenie postępowania w sprawie Sąd odwoławczy uznał za niecelowe.
Ze wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.
Odnosząc się do wniosku w zakresie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, należy stwierdzić, że brak jest podstaw prawnych do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w art. 209 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, tj. przepisy rozdziału 1 działu IV. Brak natomiast odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami (dział V, rozdział 1), które dawałoby podstawę do ich odpowiedniego stosowania w postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia. Przepisy, z których wynika obowiązek ponoszenia określonego ciężaru, nie mogą zaś być interpretowane w sposób rozszerzający (por. postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2004 r., sygn. akt FZ 504/04, niepublik.; postanowienia NSA z dnia 29 lipca 2005 r., sygn. akt I FZ 367-372/05, niepublik.; także B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Zakamycze, Kraków 2005, s. 527).