Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 19 sierpnia 2010 r., sygn. akt II FZ 330/10

Uzasadnienie

1. 1. Zarządzeniem z 19 marca 2010 r., I SA/Gl 265/10, zastępca przewodniczącego wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał J. P. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 128,00 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 18 grudnia 2009 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za okres od stycznia 2007 r. do października 2007 r., w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jako podstawę prawną wskazano art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) oraz § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej rozporządzenie).
2. 2. W piśmie, uznanym za zażalenie (po wezwaniu do jego sprecyzowania) na przedmiotowe zarządzenie, skarżący wniósł o jego uchylenie lub zmianę przy wykorzystaniu wniosku PPF tj. ubóstwa wnioskodawcy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

1. 3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Skarżący w swoim zażaleniu nie przedstawił żadnych argumentów kwestionujących prawidłowość ustalonego wpisu od skargi. Powoływanie się przez skarżącego na złą sytuację majątkową pozostaje bowiem bez wpływu na ocenę zasadności ustalenia wpisu w przedmiotowej sprawie. Odnosząc się do żądań skarżącego zawartych w złożonym zażaleniu Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a).

Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący miał zatem obowiązek wezwać skarżącego aby uiścił należny wpis w ciągu siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W orzecznictwie podkreśla się, że wpis stosunkowy powinien zostać pobrany od skargi na akt, który w sposób bezpośredni wiąże się z należnością pieniężną. Bezpośredni związek między należnością pieniężną a obejmującym ją aktem zachodzi wtedy, gdy w danym akcie organ konkretyzuje (z reguły określa wysokość) tę należność (por. postanowienie NSA z 23 września 2008 r., I FZ 239/08, CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

Dla ustalenia należnej opłaty sądowej w rozpatrywanej sprawie znaczenie ma, iż skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję dyrektora izby skarbowej z 18 grudnia 2009 r., utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji, w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej płatnika i określenia wysokości należności z tytułu niepobranego podatku dochodowego od osób fizycznych od łącznej kwoty dokonanych wypłat za okres od stycznia 2007 r. do października 2007 r.

W ocenie Naczelnego Sadu Administracyjnego nie ulega wątpliwości, iż skarżący powinien uiścić wpis stosunkowy. Skoro zgodnie z art. 231 zd. 1 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne a decyzja orzekająca o odpowiedzialności płatnika z tytułu niepobranego i niewpłaconego podatku oraz określająca kwotę niepobranego i niewpłaconego podatku wiąże się w sposób bezpośredni z należnością pieniężną i nie jest ona rozstrzygnięciem w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich, to w sprawach w których decyzja ta jest przedmiotem zaskarżenia należy pobrać wpis stosunkowy (por. postanowienie NSA z 5 stycznia 2010 r., I FSK 1997/09, CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

Strony postępowania sądowoadministracyjnego ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.), przy czym do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (art. 214 § 1 p.p.s.a.). Do takich pism należy skarga jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji (art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a.), co stanowi podstawę pobrania wpisu.

W świetle przedstawionych uwag zaskarżone zarządzenie należało uznać za odpowiadające prawu. Określało ono prawidłowo kwotę należnego wpisu od skargi, precyzowało podstawę prawną żądania, zakreślało termin do uiszczenia opłaty sądowej i wskazywało rygor niezastosowania się przez stronę do wezwania. Brak było zatem jakichkolwiek podstaw do uchylenia kwestionowanego w zażaleniu zarządzenia.

Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.