Uzasadnienie
Postanowieniem z 13 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Gl 483/09, wydanym na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek A. G. o wstrzymanie wykonania, zaskarżonej przez nią, decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 30 kwietnia 2009 r., Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. od dochodów z nieujawnionych źródeł.
Z uzasadnienia postanowienia wynikało, że pismem z 8 maja 2009 r. skarżąca A. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach – za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K. – skargę na decyzję tegoż organu z dnia 30 kwietnia 2009 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia 30 stycznia 2008 r., nr [...], ustalającą zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.
W skardze podatniczka zawarła wniosek o "zabezpieczenie skargi przez zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego dla wykonania zobowiązania podatkowego za rok 2002, nałożonego zaskarżonymi wyżej decyzjami". Wskazała, iż kwota zobowiązania podatkowego została zabezpieczona poprzez złożenie wniosku o ustanowienie hipoteki na nieruchomości, położonej w W. przy ul. Z. [...]. Nadto podała, iż sprzedaż nieruchomości w wyniku egzekucji mogłaby spowodować nieodwracalne straty z uwagi na możliwość sprzedaży za znacząco niższą cenę niż jej realna wartość.
Postanowieniem z 10 czerwca 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że zgodnie z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania może być wydane jedynie w okolicznościach faktycznych o charakterze wyjątkowym. W myśl art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Oceniając wniosek Sąd stwierdził, że brak było podstaw do jego uwzględnienia. Składając ów wniosek strona nie wykazała, aby wykonanie decyzji stanowiło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy też mogło spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca ograniczyła się jedynie do sprecyzowania żądania, a nie zobrazowała okoliczności, które uzasadniałyby to żądanie w świetle przesłanki ze wskazanego przepisu. Za takie nie mogą być bowiem uznane podnoszone przez skarżącą zarzuty dotyczące sposobu prowadzenia postępowania przez organy, czy też złożenie wniosku o ustanowienie hipoteki przymusowej na nieruchomości. Warto zarazem zwrócić uwagę, że na taką właśnie przyczynę odmownego rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania wskazał także organ odwoławczy.
W zażaleniu na postanowienie A. G. wniosła o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. Skarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 61 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, m.in. poprzez błędne uznanie, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody czy też powstania trudnych do odwrócenia skutków.
Jak podnosiła we wniosku o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji, ściągalność zobowiązania podatkowego nałożonego skarżoną decyzją została przez nią zabezpieczona złożeniem wniosku o ustanowienie hipoteki na nieruchomości położonej w W. przy ul. Z. [...], stanowiącej majątek dorobkowy małżonków G. W obecnym stanie, przy obecnym kryzysie, przymusowa sprzedaż nieruchomości za cenę poniżej jej realnej wartości w drodze egzekucji dla zaspokojenia należności podatkowych, przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności decyzji podatkowej, oczywiście będzie skutkowało ogromną szkodą dla podatnika, a także nieodwracalnymi skutkami. Tym bardziej, iż przedmiotowa nieruchomość przedstawia wartość znacząco wyższą niż zobowiązanie podatkowe i nie istnieje żadne zagrożenie dla uiszczenia należności podatkowych – interes Skarbu Państwa jest natomiast należycie zabezpieczony. Koniecznym jest zatem wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia o zasadności złożonej skargi, bowiem może się okazać, że mimo stwierdzonej wyrokiem sądowym nielegalności decyzji podatkowej zostanie skarżącej wyrządzona ogromna szkoda powstała w wyniku przymusowego wykonania decyzji wymiarowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie A. G. nie miało uzasadnionych podstaw.
Artykuł 61 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że "... sąd m o ż e na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków...".
Jak z powyższego wynika, wykonanie zaskarżonej decyzji następuje wyłącznie na wniosek strony skarżącej. Zatem to strona powinna podjąć wysiłek przekonania sądu, że przesłanki wstrzymania wykonania decyzji w jej sprawie faktycznie wystąpiły, albo że istnieje uzasadnione przekonanie co do tego, że mogą wystąpić.
Ocena wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia należy do sądu.
Nie można było zarzucić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu, że ocena dokonana skarżonym postanowieniem była dowolna.
Argumenty przedstawione zarówno we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jak i w zażaleniu, były na tyle ogólnikowe, że nie mogły przekonać o wystąpieniu przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca, powołując się na złożenie wniosku o hipotetyczne zabezpieczenie zaległości podatkowej, nie wyjaśniła, czy wniosek ten w ogóle został "zrealizowany" w określonym w przepisach trybie, ani nie wskazała powodów, dla których zaległość nie mogłaby być uiszczona w inny sposób niż przez egzekucję z nieruchomości. Zasadnie zatem wniosek został uznany za gołosłowny, niewykazujący przesłanek niezbędnych dla rozstrzygnięcia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego.
Ze wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.