Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 12 lutego 2016 r. sygn. akt I SA/Sz 1160/15 Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie nakazał wezwać T.C. (dalej jako "Skarżący") do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem.
W zażaleniu Skarżący zaskarżył powyższe zarządzenie i wniósł o jego uchylenie. Podniósł, że Sąd w niniejszej sprawie wydał wyrok na posiedzeniu niejawnym, czym pozbawił Skarżącego prawa "do obrony swoich racji i zapoznania się z jego uzasadnieniem w tak ważnej dla niego sprawie". Zdaniem Skarżącego, w ten sposób Sąd naraził go na dodatkowe koszty oraz bezzasadnie wydłużył czas postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zażalenie jest bezzasadne i w związku z tym podlega oddaleniu.
Stosownie do treści art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Kosztami postępowania są, m.in. opłaty sądowe wymienione w art. 212 § 1 P.p.s.a., a zatem wpis oraz opłata kancelaryjna.
Opłatę kancelaryjną pobiera się od stron postępowania za określone w ustawie czynności procesowe. Jedną z nich na podstawie art. 234 § 2 P.p.s.a. jest sporządzenie uzasadnienia orzeczenia na wniosek strony oraz jego doręczenie. Stosownie do treści § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem pobiera się w kwocie 100 zł.
Mając powyższe na uwadze podkreślić trzeba, że opłata kancelaryjna została w rozpoznawanej sprawie prawidłowo naliczona. Zażalenie Skarżącego należało uznać zatem za całkowicie bezpodstawne, natomiast podniesioną w nim argumentację za nieprzystającą do treści zarządzenia, będącego przedmiotem wniesionego środka odwoławczego. Naczelny Sad Administracyjny orzeka bowiem w granicach przedstawionej mu kwestii wpadkowej, tj. bada wyłącznie zasadność i prawidłowość skierowania do Skarżącego wezwania o uiszczenie opłaty kancelaryjnej.
W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.