Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 29 grudnia 2015 r., I SA/Kr 1864/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę R. i E. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z 25 września 2015 r., [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r.
W uzasadnieniu sąd podał, że wskazana wyżej decyzja doręczona została pełnomocnikowi skarżących 2 października 2015 r., a zatem 30-dniowy termin do wniesienia skargi do sądu upłynął 2 listopada 2015 r. Tymczasem skarżący 5 listopada 2015 r.(data wpływu z prezentaty, nadano w urzędzie pocztowym – 30 października 2015 r.) mylnie skierowali skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z pominięciem trybu wynikającego z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: "p.p.s.a."), a zatem sąd przyjął, że datą wniesienia skargi był dzień 6 listopada 2015 r., w którym nastąpiło doręczenie skargi przez sąd do organu odwoławczego. W związku z powyższym wojewódzki sąd administracyjny odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a.
- 2. W zażaleniu skarżący zaskarżyli ww. postanowienie sądu pierwszej instancji i wnieśli o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
- 3. Zażalenie podlega oddaleniu.
Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast art. 54 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Wniesienie skargi bezpośrednio do sądu jest zatem działaniem nieprawidłowym. Istotnie, żaden z przepisów ustawy procesowej wprost nie przewiduje dla sądu obowiązku przekazania błędnie skierowanej skargi do właściwego organu, jednakże przyjmuje się, że taki obowiązek na sądzie spoczywa. Orzecznictwo zarówno Sądu Najwyższego (na tle podobnych procedurze sądowoadministracyjnej uregulowań odnośnie składania środków odwoławczych w postępowaniu cywilnym), jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego wyraźnie opowiedziało się za takim właśnie stanowiskiem (por. wyroki NSA: z 3 grudnia 2007 r., I OSK 248/07, LEX nr 470146 i z 20 maja 2008 r., II FSK 426/07, LEX nr 489100; postanowienia NSA: z 30 stycznia 2008 r., II FSK 1724/06, LEX nr 453371; z 15 kwietnia 2008 r., II GSK 295/08, LEX nr 505331; z 29 maja 2008 r., I FSK 631/08, LEX nr 505351; z 26 czerwca 2008 r., I OZ 463/08, LEX nr 493793).
Stanowisko takie przyjmują również przedstawiciele doktryny, twierdząc, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać sprawę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. decyduje data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu (patrz. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 103; Komentarz do art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX/el).
W niniejszej sprawie sąd pierwszej instancji stanowisko to podzielił, przekazując błędnie wniesioną skargę do właściwego organu. Należy przy tym zauważyć, że skarga złożona została w sądzie pierwszej instancji w praktycznie ostatnim dniu terminu przewidzianego do jej wniesienia, a okoliczność ta jest bezsporna. Aby zatem możliwe było uniknięcie uchybienia 30-dniowemu terminowi do wniesienia skargi sąd musiałby otrzymać ją wcześniej tj. 2 listopada 2015 r. i odesłać ją do właściwego organu jeszcze tego samego dnia, a takie działanie w realiach tej sprawy nie było w ogóle możliwe.
Skarżący, wbrew pouczeniu, skierowali skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego zamiast do właściwego organu administracji publicznej, który wydał zaskarżoną decyzję, dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny uznał za niezasadne powoływanie się przez skarżących na "błąd" czy oczywistą omyłkę pisarską.
Reasumując, sąd pierwszej instancji postąpił prawidłowo przekazując skargę do organu odwoławczego, a po nadesłaniu przez organ akt sprawy wraz odpowiedzią na skargę podjął prawidłowe rozstrzygnięcie o jej odrzuceniu ze względu na uchybienie ustawowemu terminowi wskazanemu w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Z tych względów na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie należało oddalić, jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw.