Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną M. G. (zwanego dalej "Skarżącym") wskazując, że wpis sądowy od skargi kasacyjnej został uiszczony po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wskazując, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 58 § 1 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – zwanej dalej "p.p.s.a.") z uwagi na to, że Sąd błędnie uznał, że strona nie dokonała wpisu sądowego w terminie z przyczyn obiektywnych. Odrzucając skargę z powodu uchybienia jednodniowego terminu wpłaty z przyczyn niezależnych od strony, nie zagwarantowano stronie możliwości realizacji konstytucyjnego prawa do sądu, przewidzianej w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.
W odpowiedzi na zażalenie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o uznanie zażalenia za niezasadne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.
Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie w dniu 25 października 2018 r. pełnomocnik Skarżącego wniósł skargę kasacyjną od wyroku z dnia 2 sierpnia 2018 r., sygn. akt I SA/Gl 61/18 wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2018 r. referendarz sądowy zwolnił Skarżącego od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w części przekraczającej kwotę 200 zł i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Orzeczenie to nie zostało zaskarżone.
Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 stycznia 2019 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Przesyłka polecona zawierająca odpis ww. zarządzenia została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 6 lutego 2019 r.
Z kasowego potwierdzenia uiszczenia wpisu wynikało, że należny wpis od skargi kasacyjnej został uiszczony przelewem w dniu 14 lutego 2019 r.
W odpowiedzi na wezwanie do złożenia dokumentu, z którego wynika data zlecenia uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, pełnomocnik Skarżącego w piśmie z dnia 19 marca 2019 r. wskazał, że Skarżący nie był w stanie uiścić wpisu od skargi kasacyjnej w terminie z uwagi na brak środków pieniężnych. Skarżący kilkakrotnie przedstawiał swoją trudną sytuację materialną, która nie pozwala mu bez szkody dla swojej egzystencji, regulować szybko i terminowo zobowiązań. Podniósł także, że Skarżący został częściowo zwolniony od wpisu i zamierzał go uiścić bez zbędnej zwłoki, lecz w terminie 7 dni nie udało mu się tego zrobić. Dlatego zwrócił się do byłej małżonki, która uiściła należną kwotę, ale dokonała tego następnego dnia wieczorem,
Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy powołanych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. Skarżący został skutecznie wezwany przez Przewodniczącego Wydziału do uiszczenia należnego wpisu od skargi kasacyjnej. Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie wpis nie został uiszczony, a postępowanie wywołane wnioskiem Skarżącego o przyznanie prawa pomocy zostało prawomocnie rozstrzygnięte, Sąd pierwszej instancji zobowiązany był - zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a. - skargę kasacyjną odrzucić.
Na marginesie należy jedynie zauważyć, że ewentualną kwestię braku winy w uchybieniu terminu Sąd ocenia w postępowaniu dotyczącym przywrócenia terminu do dokonania czynności.
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.
[pic]