Uzasadnienie
1. Postanowieniem z dnia 17 marca 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 66/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r. W uzasadnieniu Sąd podał, że skarżący pismem z dnia 4 grudnia 2015 r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 2 listopada 2015 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r., kierując ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie zostało doręczone skarżącemu 6 listopada 2015 r. Zaskarżona decyzja zawierała pouczenie, że stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. W dniu 8 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesłał skargę Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie.
Następnie Sąd wskazał, że termin 30-dniowy do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie na decyzję doręczoną w dniu 6 listopada 2015 r., rozpoczął bieg 7 listopada 2015 r. i upłynął 7 grudnia 2015 r. Skarżący składając skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 2 listopada 2015 r. pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, skierował ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zdaniem Sądu w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać sprawę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ pod adres właściwego organu. W niniejszej sprawie skarga została przekazana właściwemu organowi 8 stycznia 2016 r., a zatem po upływie trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
2. W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie skarżący zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 i art. 83 § 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi, wskutek przyjęcia, ze doszło do uchybienia ustawowemu, 30-dniowemu terminowi do wniesienia skargi, mimo, że została ona złożona w placówce pocztowej w 26 dniu tego terminu, art. 54 § 1 p.p.s.a. poprzez błędną wykładnie i przyjęcie, że omyłkowe zaadresowanie koperty i skierowanie skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w ustawowym terminie daje podstawy do odrzucenia skargi. Zdaniem autora zażalenia naruszenia te miały wpływ na wynik sprawy, ponieważ doprowadziły do bezpodstawnego odrzucenia skargi. Mając na uwadze powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie skargi do rozpoznania.
3. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę składa się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Art. 54 §1 p.p.s.a. wskazuje, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę wniesioną po upływie terminu Sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Z powołanych wyżej przepisów wynika, że strona skarżąca jest zobowiązana wnieść skargę za pośrednictwem organu, którego działanie jest jej przedmiotem, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz piśmiennictwie ukształtowany został pogląd, że w sytuacji wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania tej skargi przez Sąd na adres właściwego organu administracji publicznej. Dopiero w momencie założenia skargi do organu następuje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. Żaden z przepisów p.p.s.a. wprost nie przewiduje obowiązku sądu przekazania do organu skargi błędnie skierowanej, jednak takie działanie jest podejmowane celem nadanie jej właściwego biegu. Nie oznacza to, że strona nie ponosi konsekwencji prawnych wynikających z tego, że skarga nie została złożona zgodnie z wymogami ustawy.
W rozpoznawanej sprawie skarżący, wbrew dyspozycji powołanego art. 54 § 1 p.p.s.a., wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a nie za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po otrzymaniu skargi, 8 stycznia 2016 r. przesłał ją do organu w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt administracyjnych. Tę datę tj. 8 stycznia 2016 r. Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął jako miarodajną do stwierdzenia, czy strona dochowała ustawowego terminu trzydziestu dni na złożenie skargi. W związku z tym, że decyzję organu doręczono skarżącemu w dniu 6 listopada 2015 r. to termin określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. upłynął w dniu 7 grudnia 2015 r.
Zaznaczyć należy, że termin 30-dniowy przewidziany na wniesienie skargi jest terminem ustawowym i sąd nie jest uprawniony do modyfikacji jego długości. W zaistniałej sytuacji, skoro przekroczenie terminu nastąpiło wskutek nieprawidłowo dokonanej czynności związanej z wysłaniem skargi do Sądu zamiast do organu, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie miał obowiązek uwzględnić z urzędu jego upływ i z tej przyczyny odrzucić skargę.
W związku z powyższym, nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do przepisu art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.