Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 12 maja 2017 r. sygn. akt I SA/Sz 347/16 Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wezwał O.R. (dalej jako "Skarżąca") do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 26 kwietnia 2017 r.
Skarżąca została pouczona, że w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia zażalenia, winna uiścić kwotę 100 zł. Wpis ten określono stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
Pismem z dnia 21 maja 2017 r. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie jest bezzasadne i w związku z tym podlega oddaleniu.
Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych - 100 zł. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, a zatem przepis ten znajdzie zastosowanie w niniejszej sprawie. Uiszczenie przez Skarżącą wpisu jest warunkiem merytorycznego rozpoznania zażalenia, na co wskazuje art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.". Natomiast stosownie do art. 220 § 3 tej ustawy, jeżeli Skarżąca nie uiści wpisu od zażalenia, zostanie ono odrzucone.
Naczelny Sad Administracyjny stwierdza, że zarządzenie prawidłowo określało kwotę należnego wpisu, a także precyzowało podstawę prawną żądania, zakreślało termin do uiszczenia opłaty sądowej, wskazywało rygor niezastosowania się przez stronę do wezwania. Ponieważ Skarżąca nie przedstawiła stosownej argumentacji podważającej jego prawidłowość, zażalenie należało oddalić.
Z przytoczonych wyżej względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.