Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił skarżącej I. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P. sporządzenia na piśmie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 12 marca 2008 r. w sprawie o sygn. I SA/Lu 21/08.
Skarżąca złożyła zażalenie na to postanowienie. Pismo to nie zostało należycie opłacone, zarządzeniem przewodniczącego z dnia 2 kwietnia 2008 r., wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) i § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221,poz. 2193, dalej powoływane jako rozporządzenie) stronę wezwano więc do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Strona wniosła zażalenie na to zarządzenie, twierdząc, iż nie powinna ponosić żadnych kosztów. W piśmie z dnia 12 lipca 2008 r. wniosła o uchylenie zarządzenia i uzasadniła środek odwoławczy, stwierdzając że Sąd w postanowieniu z dnia 14 marca 2008 r. popełnił błąd i naruszył ustawowy termin 7 dni do złożenia wniosku o wydanie uzasadnienia wyroku na piśmie. Na tym etapie postępowania Sąd może jeszcze naprawić swój błąd i wydać skarżącej uzasadnienie wyroku na piśmie, nie ma potrzeby rozstrzygania tego problemu przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Prawomocnym postanowieniem Przewodniczącego z dnia 25 czerwca 2008 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek strony o przyznanie jej prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest bezzasadne.
Zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Opłatę sądową należy wnieść przy składaniu pisma (art. 219 § 1 p.p.s.a.). Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym wypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia i skargi o wznowienie postępowania- pod rygorem odrzucenia-uiścił opłatę w terminie 7 dni (art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.). Wśród pism podlegających opłacie ustawa wymienia zażalenie (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Wpis od zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego określono w rozporządzeniu RM, wydanym na podstawie upoważnienia zawartego w art. 233 p.p.s.a. na 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 7 powołanego rozporządzenia).
Zaskarżone zarządzenie nie narusza powołanych wyżej przepisów. Strona wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, nie opłaciła go, nie złożyła też skutecznie wniosku o przyznanie jej prawa pomocy. Prawidłowo zatem przewodniczący wezwał ją do wniesienia wpisu od środka odwoławczego. Kwestia zasadności zażalenia nie ma bowiem znaczenia dla powstania obowiązku uiszczenia stosownej opłaty. Ustawodawca wprowadza zakaz pobierania opłat jedynie od pism, co do których już w momencie ich wniesienia wiadomo, iż podlegają odrzuceniu (art. 222 p.p.s.a.). Zauważyć też należy, iż z adnotacji w aktach sprawy wynika, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. jako oczywiście uzasadnionego.
Z tych względów na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie należało oddalić.