Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2017 r., sygn. akt II FZ 355/17, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie [...] A. [...] sp. j. w likwidacji w R. (dalej jako: "Spółka") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 kwietnia 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 1211/15 odrzucające zażalenie w sprawie ze skargi Spółki na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 12 sierpnia 2015 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Pismem z dnia 26 września 2017 r. likwidator złożył w imieniu Spółki zażalenie na ww. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zwolnienie z kosztów opłaty od zażalenia. Wskazał, że brak było podstaw do oddalenia zażalenia, bowiem było ono w pełni uzasadnione.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie należało odrzucić jako niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przepisy procedury sądowoadministracyjnej wyraźnie określają, że zażaleniem mogą być zaskarżane wyłącznie postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych, stąd wniesienie zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalne. Naczelny Sąd Administracyjny jest instancją najwyższą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jego orzeczenia są ostateczne i nie przysługują od nich środki odwoławcze. Powyższe uwagi prowadzą do wniosku, że wniesiony przez skarżącego środek zaskarżenia jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu.
Z tych względów, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak sentencji postanowienia.