Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Ke 71/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił zażalenie R. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Kielcach z dnia 20 listopada 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z dnia 7 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wezwał Skarżącego do podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawie ze złożonej przez niego skargi. Skarżący podał wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 201.368 zł.
Przewodniczący Wydziału w dniu 4 marca 2015 r., na podstawie art. 218 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wydał zarządzenie, w którym ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 194.981 zł.
Na powyższe zarządzenie Skarżący złożył zażalenie. Wskazał w nim, że podał wartość przedmiotu zaskarżenia w kwocie 201.368 zł, ponieważ takiej kwoty dochodzi organ.
Odrzucając zażalenie, Sąd stwierdził, że ustawa nie wskazuje na możliwość zaskarżenia zarządzenia wydanego w trybie art. 218 p.p.s.a., a przepis art. 194 § 1 p.p.s.a., nie wymienia takiego zarządzenia jako podlegającego zaskarżaniu.
W zażaleniu z dnia 25 marca 2015 r. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Skarżący zauważył, że istnieje możliwość wniesienia zażalenia na zarządzenie ustalające wartość przedmiotu zaskarżenia, stosownie do art. 227 § 1 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na podstawie art. 227 § 1 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy.
Zgodnie z art. 218 p.p.s.a. Przewodniczący może sprawdzić wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczoną w piśmie i zarządzić w tym celu dochodzenie.
Zauważyć należy, że w świetle powyższych przepisów nie można uznać, że przysługuje zażalenie na zarządzenie ustalające wartość przedmiotu zaskarżenia w trybie art. 218 p.p.s.a.
Wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi w istocie podstawę do podjęcia przez przewodniczącego właściwych (sensu stricto) działań (zarządzeń) w zakresie kosztów sądowych, w szczególności wezwania do uiszczenia stosownej opłaty sądowej. Samo w sobie, sprawdzenie wartości przedmiotu zaskarżenia nie wiąże się jednak bezpośrednio z jakimikolwiek materialnymi obowiązkami uczestnika postępowania w zakresie kosztów sądowych. Jest to postępowanie stanowiące element wstępnej weryfikacji przesłanek warunkujących merytoryczne rozpoznanie środka zaskarżenia - o której mowa w § 57 ust. 1 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 18 września 2003 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 169, poz. 1646) - w następstwie którego podejmowane są dalsze, stosowne czynności procesowe, już bezpośrednio wobec strony (uczestnika) postępowania.
Tym samym nie można uznać, że zarządzenie, o którym mowa w art. 218 p.p.s.a., dotyczy kosztów sądowych w rozumieniu ww. art. 227 § 1 p.p.s.a. Kontekst systemowy art. 218 p.p.s.a. wskazuje, że zarządzenia wydawane na podstawie ww. przepisu nie podlegają zaskarżeniu (por. postanowienie NSA z dnia z dnia 20 sierpnia 2013 r., I FZ 353/13, publ. LEX nr 1355666, G.Prawna KiPod 2013/169/3)
Mając na uwadze, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 198 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.