Uzasadnienie
W wyniku wstępnego badania zażalenia B. Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Po 303/13, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ono wszystkich wymagań formalnych.
W niniejszej sprawie zażalenie w imieniu skarżącej wniósł i podpisał ojciec skarżącej, pan R. Z. W aktach sądowych sprawy znajduje się dokument pełnomocnictwa, uprawniający wskazaną osobę do reprezentowania skarżącej m.in. w postępowaniu sądowym w zakresie prowadzonych wszelkich czynności w sprawach dotyczących prowadzonej działalności gospodarczej pod nazwą "B.". Dokument ten jednak stanowi jedynie kserokopię uwierzytelnionego przez notariusza odpisu pełnomocnictwa, bez oryginalnego podpisu mocodawcy. Pełnomocnictwo opatrzone zostało pieczątką z adnotacją "za zgodność z oryginałem" i podpisem pełnomocnika. Z akt sprawy jednak nie wynika, aby osoba, która dokonała uwierzytelnienia tego pełnomocnictwa była adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym, który na podstawie art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) może samodzielnie dokonać uwierzytelnienia odpisu udzielonego pełnomocnictwa.
Tym samym zażalenie obarczone jest brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie prawidłowego biegu temu pismu procesowemu. Wskazany brak formalny może być uzupełniony w trybie określonym w art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 3 i art. 194 § 3 P.p.s.a.
Wobec powyższych okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji