Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 4 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Po 660/14, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (dalej: "WSA") wezwał M. J. (dalej: "Skarżący") do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 22 grudnia 2015 r. na postanowienie WSA z dnia 10 grudnia 2015 r. w kwocie 100 zł na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej: "rozporządzenie Rady Ministrów").
W zażaleniu na powyższe zarządzenie Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia, ponieważ nie stać go na jakiekolwiek opłaty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne.
Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). Stosowanie do treści § 2 pkt 1 ust. 7 rozporządzenia Rady Ministrów wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W świetle powyższych regulacji przewodniczący miał zatem obowiązek wezwać Skarżącego, aby uiścił należny wpis w ciągu siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest wpis sądowy od zażalenia na postanowienie WSA, którego wysokość została ustalona prawidłowo na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów.
Ponadto należy wskazać, że przedmiotowe zażalenie nie zawiera żadnego argumentu, który wskazywałby na wadliwość skarżonego zarządzenia.
Na marginesie wyjaśnić należy, że ocena zgodności z prawem zakwestionowanego przez Skarżącego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu nie zależy od tych okoliczności (sytuacji majątkowej Skarżącego), które decydują o przyznaniu prawa pomocy. Okoliczności te nie mają wpływu na wykonanie obowiązku Przewodniczącego Wydziału wynikającego z powołanych przepisów prawa, polegającego na wezwaniu Skarżącego do uiszczenia wymagalnych opłat sądowych w sprawie.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia