Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie skarżącego S. N. Z uzasadnienia wynika, że postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W dniu 26 września 2008 r. S. N. wniósł na to postanowienie zażalenie. Następnie skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od przedmiotowego zażalenia. Wezwanie to skarżący odebrał w dniu 17 kwietnia 2009 r. Wezwanie zawierało pouczenie, iż uiszczenie wpisu winno nastąpić w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, a nieuiszczenie wpisu w tym terminie spowoduje odrzucenie zażalenia. Skarżący nie zastosował się do tego pouczenia i wpisu od zażalenia nie uiścił.
Sąd I instancji, powołując się na treść art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwaną dalej p.p.s.a., odrzucił zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł w ustawowym terminie zażalenie. W swym środku zaskarżenia wniósł o uchylenie przedmiotowego postanowienia. Uzasadniając swoje zażalenie wskazał między innymi, że uzasadnienie postanowienia sądowego pomija szereg istotnych dla sprawy informacji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Skarżący w swym zażaleniu nie kwestionuje istotnych dla zaskarżonego postanowienia okoliczności faktycznych. Jak wynika z akt sprawy, po uprawomocnieniu się postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 stycznia 2009 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, S. N. doręczono w dniu 17 kwietnia 2009 r. wezwanie do uiszczenia wpisu od przedmiotowego zażalenia. Wezwanie to zostało wystosowane stosownie do treści art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. Pismo to zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach nieuiszczenia w terminie siedmiu dni wpisu. Bezsporne jest to, że w powyższym ustawowym terminie skarżący nie uiścił żądanego wpisu.
Bieg powyższego terminu nie został również przerwany przez ponowny wniosek skarżącego o udzielenie prawa pomocy. Wniosek ten bowiem został złożony w dniu 15 maja 2009 r., a więc już po bezskutecznym upływie terminu z art. 220 § 1 p.p.s.a. W judykaturze ustalony jest zaś pogląd, że spóźniony wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie może przerwać biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej (por. postanowienie sądu antymonopolowego z 7 stycznia 1998 r., XVII Ama 86/97, nie publ.).
Z uwagi na powyższe Sąd I instancji trafnie zastosował przepis art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucając zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
Z tych względów na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.