Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek S. Spółki z o.o. w C. o przyznanie prawa pomocy.
W szczegółowym uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji stwierdził, że Spółka mimo twierdzenia o faktycznym zaprzestaniu prowadzenia działalności ponosi wysokie koszty miesięcznego utrzymania, które wielokrotnie przewyższają wysokość opłaty sądowej (opłata za energię elektryczną, usługi telekomunikacyjne, koszty bankowe, usługi zarządzania: wynagrodzenia oraz składki na ZUS). Wskazał również, że w deklaracjach VAT za listopad, grudzień 2009 r. oraz styczeń 2010 r. Spółka wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w kwotach: 8. 993 zł, 11.036 zł i 40. 447 zł
Konkludując Sąd stwierdził, że skoro Spółka posiada majątek, nabywa towary i usługi w znacznej wartości, ponosi koszty zarządzania oraz na bieżąco reguluje swoje zobowiązania cywilnoprawne to bez uszczerbku może ponieść koszty postępowania sądowego, w tym wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 1000 zł.
W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka zarzuciła sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) przez wadliwe przyjęcie, że sytuacja majątkowa spółki pozwala na uiszczenie w całości kosztów postępowania sądowego.
Podniosła, że w latach 2007-2009 ponosiła wyłącznie straty, że zaprzestała aktywności gospodarczej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż skarżąca nie wykazała, że znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów postępowania.
Wbrew temu co twierdzi strona skarżąca w zażaleniu należy bowiem uznać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonał prawidłowej oceny przedłożonej przez skarżącą dokumentacji odzwierciedlającej jej stan finansowy i wyprowadził trafne wnioski. Podzielić należy zatem pogląd wyrażony w zaskarżonym postanowieniu, iż przedsiębiorstwo, które nie wykazało, iż utraciło płynność finansową i nadal funkcjonuje w obrocie gospodarczym, nawet pomimo trudności finansowych powinno partycypować w kosztach postępowania sądowego. Ponadto jak wskazał Sąd pierwszej instancji w listopadzie i grudniu 2009 r. oraz styczniu 2010 r. Spółka uzyskała przychód, który znacznie przewyższa wysokość kosztów postępowania sądowego.
Również wysokość kapitału własnego Spółki oraz wartość środków trwałych przemawia przeciwko uwzględnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Należy także zauważyć, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym powstałym na tle stosowania instytucji prawa pomocy funkcjonuje pogląd, który należy uznać za trafny, iż przedsiębiorstwo prowadząc działalność gospodarczą powinno uwzględnić w jej ramach odpowiednie środki finansowe na pokrycie kosztów postępowań sądowych związanych z jego działalnością.
W takiej sytuacji należy stwierdzić, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 maja 2010 r. odmówił Spółce przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił oddalić zażalenie.