Uzasadnienie
W punkcie drugim wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (sygn. akt I SA/Wr 1488/07) z dnia 7 maja 2008 r. oddalającym skargę Z. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 19 lipca 2007 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług Sąd przyznał od Skarbu Państwa z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. adw. A. K. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 510,39 zł w tym podatek od towarów i usług w kwocie 52,80 zł. Na zasądzoną kwotę składa się wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 292,80 zł w tym podatek od towarów i usług w kwocie 52,80 zł, opłata za pełnomocnictwo w kwocie 17 zł oraz zwrot kosztów przejazdu na rozprawę w kwocie 200,39 zł.
Na zawarte w wyroku Sądu pierwszej instancji postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zażalenie złożyła adwokat. Wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i przyznanie od Skarbu Państwa - z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 4.609,59 zł w tym podatek od towarów i usług w kwocie 792 zł. Jednocześnie pełnomocnik wniosła o przyznanie na jej rzecz kosztów postępowania zażaleniowego w kwocie 246,40 zł. Na kwotę tę składają się: wpis stały w wysokości 100 zł i wynagrodzenie pełnomocnika ustanowionego z urzędu w wysokości 12 zł (§ 18 ust. 1 pkt 2 d Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348 ze zm.)).
W ocenie pełnomocnika w niniejszej sprawie należało orzec o zwrocie kosztów zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1a w związku z § 6 pkt 6 i § 2 pkt 3 cytowanego Rozporządzenia, jako że przedmiotem skargi była odmowa umorzenia zaległości podatkowych w kwocie 154.869,20 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i wobec tego podlega oddaleniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zasadnie bowiem w zaskarżonym postanowieniu jako podstawę wyliczenia wysokości należnego wynagrodzenia Sąd zastosował § 18 ust. 1 pkt 1) lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. i wyliczył wysokość wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej na kwotę 510,39 zł z uwzględnieniem norm wynikających z § 2 ust. 3 rozporządzenia.
Sprawą, w której została ona ustanowiona pełnomocnikiem z urzędu przedmiotem zaskarżenia nie była należność pieniężna a odmowa umorzenia zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług.
Spór dotyczył zatem kwestii związanych z odmową umorzenia zaległości podatkowych, a nie ich wysokości. Z tej przyczyny, niezasadne byłoby, czego niesłusznie domagał się pełnomocnik, zastosowania przy wyliczaniu wysokości jego wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej świadczonej w tej sprawie w ramach pełnomocnictwa ustanowionego z urzędu, § 18 ust. 1 pkt 1) lit. "a" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Przepis ten stanowi bowiem podstawę wyliczenia wysokości stawki minimalnej i tym samym wielkości wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna. Tymczasem w sprawie, w której pełnomocnikiem z urzędu została A. K., należności pieniężne przedmiotu sporu nie stanowiły.
W odniesieniu natomiast do wniosku pełnomocnika o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że zarządzeniem z dnia 7 lipca 2008 r. Przewodniczący Wydziału I WSA we Wrocławiu zwrócił adw. A. K. kwotę 100 zł tytułem nadpłaconego wpisu sądowego od zażalenia. Natomiast zgodnie z treścią art. 209 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach postępowania zażaleniowego.
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 197 § 2 tej ustawy orzekł jak w sentencji.