Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 5 października 2016 r., sygn. akt II FZ 374/16

Uzasadnienie

1. 1. Postanowieniem z dnia 29 września 2015 r. odmówiono M.M.(zwanej dalej skarżącą) przyznania prawa pomocy (karta nr 37). Sąd wskazał, że osiąga ona regularne dochody w postaci emerytury. Postanowienie to zostało skarżącej doręczone w dniu 1 października 2015 r. (karta 45). Stało się prawomocne. Skarżąca wniosła bowiem zażalenie, ale było ono spóźnione.
2. 2. Wobec nieprzyznania skarżącej prawa pomocy - ponownie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu w wysokości 1310 zł. Skarżąca odebrała wezwanie o uiszczenie wpisu sądowego w dniu 15 lutego 2016 r. Zgodnie z pouczeniem miała wnieść wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Ostatni dzień terminu upływał w dniu 22 lutego 2016 r. W tym terminie skarżąca wpisu w wysokości 1310 zł nie wniosła.
3. 3. W dniu 29 lutego sąd zarządził ustalenie w Wydziale Finansowo - Budżetowym, czy skarżąca wniosła wpis w wysokości 1310 zł (karta nr 91). W dniu 4 marca 2016 r. (karta nr 92) sporządzono notatkę służbową, z której wynika, że wpis nie został uiszczony.
4. 4. Postanowieniem z dnia 8 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę jako nieopłaconą. W dniu 15 marca skarżąca otrzymała postanowienie o odrzuceniu nieopłaconej skargi.
5. 5. W dniu 22 marca 2016 r. (karta nr 108) wniosła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi. Zarzuciła sądowi naruszenie art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwana dalej: p.p.s.a.) poprzez uznanie, że jest w stanie uiścić wpis od skargi. Wniosła o uchylenie postanowienia o odrzuceniu skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.

6. Zgodnie z przepisem z art. 220 p.p.s.a. – sad nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie wniesiona należna opłata. Opłatę należy uiścić w ciągu siedmiu dni od otrzymania wezwania.

Brak opłaty sądowej jest brakiem fiskalnym skargi uniemożliwiającym sprawie nadania dalszego toku. Stwierdzenie tego braku obliguje sąd do wezwania strony skarżącej do uiszczenia wpisu w podanej kwocie, w ustawowym terminie siedmiu dni od doręczenia stronie wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Taki bowiem skutek zaniechania w tym zakresie ustanawia art. 220 § 3 p.p.s.a.

Oznacza to, że w określonym terminie skarżąca była zobowiązana uiścić wpis jeżeli jej skarga miała zostać rozpatrzona. Ponieważ skarżąca wpisu nie uiściła – sąd zobowiązany był skargę odrzucić. Sąd nie bada przyczyn nieuiszczenia wpisu, tylko stwierdza obiektywnie zaistniałą okoliczność. W tym celu wystąpiono do Wydziału Finansowo- Budżetowego z zapytaniem, czy wpis został uiszczony. Skoro sąd dowiedział się, że wpis bez wątpienia nie został uiszczony – odrzucił nieopłaconą skargę.

Skarżąca trafnie w zażaleniu podniosła, że została poinformowana, iż złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie miało wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Termin 7-dniowy rozpoczął swój bieg w dniu 15 lutego i zakończył bieg w dniu 22 lutego. W tym czasie bez wątpienia skarżąca wpisu nie wniosła.

Skarżąca w zażaleniu podniosła okoliczności, które mają znaczenie przy rozpatrywaniu kwestii przyznania prawa pomocy. Obecnie rozpatrywane jest zażalenie na odrzucenie nieopłaconej skargi i istotne jest tylko to, kiedy wpis miał zostać wniesiony, w jakiej wysokości, czy został wniesiony i czy sąd miał podstawy, by skargę nieopłaconą odrzucić. Na tym etapie postępowania nie bada się z jakiego powodu skarżąca wpisu nie wniosła. Wpis nie został wniesiony w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania (w dniu 15 lutego 2016 r.) - sąd prawidłowo odrzucił nieopłaconą skargę. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

1. 7. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.