Uzasadnienie
Postanowieniem z 24 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie (sygn. akt I SA/Ol 19/18) odrzucił skargę A. B. – nazywanego dalej "Skarżącym", na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie w przedmiocie odmowy zwolnienia z egzekucji świadczenia emerytalnego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że Skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych powyżej 50 zł. Następnie Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 50 zł w terminie siedmiu dni od daty otrzymania pisma, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponieważ wezwanie zostało doręczone Skarżącemu 21 marca 2018 r., termin do uiszczenia wpisu upłynął 28 marca 2018 r. W przewidzianym terminie Skarżący nie uiścił wpisu.
W konsekwencji, kierując się art. 220 § 1-3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.), Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę.
W zażaleniu od powyższego postanowienia Skarżący domagał się uchylenie powyższego postanowienia, wskazując, że znajduje się w złej sytuacji materialnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zgodnie z prawem postanowił o odrzuceniu skargi. W świetle art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismami, o których mowa w cytowanym przepisie, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 P.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został w terminie siedmiodniowym uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W konsekwencji, skoro Skarżący nie zastosował się do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału i nie uiścił w terminie koniecznej opłaty sądowej od skargi, zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a., skargę należało odrzucić.
Odnosząc się do podniesionej w uzasadnieniu zażalenia kwestii braku środków na pokrycie wpisu od skargi należy zwrócić uwagę, że była ona już przedmiotem rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji, który postanowieniem z 28 lutego 2018 r. zwolnił Skarżącego od kosztów sądowych ponad kwotę 50 zł. Argumentacja ta nie może zatem przemawiać za niezgodnością z prawem kontrolowanego postanowienia, którym Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę. Zażalenie na wspomniane postanowienie nie może bowiem służyć podważeniu prawomocnego rozstrzygnięcia w zakresie przyznania Skarżącemu prawa pomocy.
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.