Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 maja 2015 r., sygn. akt II FZ 383/15, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie M.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 marca 2015 r. sygn. akt I SA/Lu 677/13 w przedmiocie odrzucenia zażalenia.
Pismem z dnia 31 maja 2015 r. skarżący wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o uzupełnienie i wyjaśnienie postanowienia z dnia 14 maja 2015 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o uzupełnienie postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 166 p.p.s.a.). Instytucja uzupełnienia orzeczenia służy zatem temu, aby w szczególnej sytuacji pominięcia przez sąd jakiejś kwestii, która winna być przedmiotem zapadłego rozstrzygnięcia, wydane orzeczenie uczynić kompletnym.
W rozpoznawanej sprawie nie zaistniały przesłanki do uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2015 r., gdyż Sąd ten, orzekając o oddaleniu zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji odrzucające zażalenie, w pełnym zakresie rozstrzygnął rozpoznawaną sprawę.
Mając na uwadze wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.