Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, powołując się na art. 61 § 1, 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; w skrócie: p.p.s.a.), odmówił B. i C. K. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia 25 lipca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r.
W uzasadnieniu WSA podniósł, że we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący wskazali, że w sprawie występują poważne wątpliwości co do zasady naliczania podatku od gruntu, którego skarżący nie mogą użytkować zgodnie z przeznaczeniem z uwagi na brak decyzji o warunkach zabudowy. Wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować poważne straty finansowe, które wynikają z tego, że nie prowadzą działalności gospodarczej na opodatkowanym gruncie.
Rozpoznając wniosek WSA stwierdził, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący w uzasadnieniu wniosku lakonicznie podnieśli, że wykonanie decyzji narazi ich na poważne straty finansowe. Nie przedstawili jednak żadnych dowodów na poparcie swojego stanowiska. WSA podkreślił, że po przeanalizowaniu akt sprawy nie znalazł podstaw do przyjęcia, że wskutek wykonania decyzji mogłoby zachodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zażalenie od powyższego postanowienia złożyli podatnicy, zarzucając orzeczeniu naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie wniosku skarżących w przedmiocie wstrzymania zaskarżonej decyzji, gdy strona skarżąca nie wykazała ewentualnych strat, gdy tymczasem WSA rozpoznając wniosek winien mieć na uwadze wszystkie okoliczności sprawy nawet nie złożone we wniosku. Wobec tego wnosili o zmianę zaskarżonego postanowienie i wstrzymanie wykonania decyzji.
W uzasadnieniu podnieśli, że ich sytuacja materialna jest zła, mają na utrzymaniu dzieci w wieku szkolnym. Podkreślili, że zostali pozbawieni możliwości obrony i Sąd I instancji pominął interes społeczny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie skarżących nie jest zasadne.
Zarówno we wniosku jak i zażaleniu podatnicy nie uprawdopodobnili przesłanek świadczących, że wykonanie zaskarżonego aktu doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ogólne stwierdzenie, że w przypadku egzekucji zostaną narażeni na poważne straty finansowe czy też okoliczność, że w odczuciu strony podatek od nieruchomości został naliczony w sposób nieprawidłowy nie jest przesłanką wystarczającą do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Tym bardziej, że w rozpoznawanej sprawie ustalono zaległość podatkową, tj. podatek od nieruchomości za 2007 r. w kwocie 2.136 zł.
Regulacja z art. 61 § 3 p.p.s.a. przewiduje, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części. Użyte w wymienionym przepisie prawa wyrażenie "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie" oznacza, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc może, lecz nie musi być wydane nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym przepisie prawa od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też nie wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków.
Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 495-497/04; z dnia 22 listopada 2004 r., FZ 474/04; z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04, niepubl.).
Wobec powyższego stwierdzić należy, że wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania decyzji SKO w Koszalinie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie zostało dostatecznie uprawdopodobnione wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków dla skarżących skutkujące wstrzymaniem wykonania decyzji.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
- - ---------------------- 3